บทที่ 1178

แม้แต่คนไร้ยางอายอย่างแฮโรลด์ก็ยังรู้สึกหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอายในเวลานี้

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

เวนดี้เองก็รู้สึกทำอะไรไม่ถูกอย่างมาก ในเวลานี้เธอไม่รู้ว่าควรจะพยายามหยุดการทะเลาะวิวาทนี้ดีไหม

ถ้าเธอหยุดการทะเลาะวิวาทนี้ได้ เธอก็จะรู้สึกว่าพ่อเป็นคนที่น่าสงสารมาก

แต่ถ้าเธอไม่หยุดการทะเลาะครั้งนี้ เธอก็จะอดรู้สึกไม่ได้ว่าแม่เป็นคนที่น่าสงสารมาก

นี่เป็นโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง

คริสโตเฟอร์จับหัวของฮันนาห์ไว้ แล้วทุบตีเธอต่ออีกสิบนาที เขาหยุดทุบตีเธอก็เพราะเธอโดนกระหน่ำตีจนเป็นลมไป เธอหมดสติและถูกกระหน่ำตีจนเกือบตาย

ในขณะที่ฮันนาห์อยู่ในอาการโคม่า หญิงชราวิลสันก็เพิ่งฆ่าเชื้อโรคทั่วทั้งห้องเสร็จ เธอมองเห็นภาพเหตุการณ์ในขณะเดินลงบันไดมา และถามคริสโตเฟอร์ขึ้นทันที "นี่แกทุบตีเธอจนเกือบตายขนาดนั้นได้อย่างไรกัน?!”

คริสโตเฟอร์รู้สึกเสียใจมาก แล้วพูดขึ้นว่า "แม่ครับ! นางตัวดีคนนี้มันนอกใจผม แล้วยังพยายามทำร้ายผมอีก! แล้วทำไมผมถึงจะทุบตีมันเพื่อให้บทเรียนไม่ได้ล่ะ?”

คุณท่านวิลสันตอบว่า "แกให้บทเรียนกับเธอได้ แต่ทำไมต้องทุบตีเธอรุนแรงขนาดนั้นล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้านายท่านเว็บบ์รู้เรื่องเข้าแล้วตำหนิเราเรื่องทุบตีเธอ? ถ้าคุณท่านเว็บบ์ตัดสินใจว่าครอบครัวของเราไม่มีคุณค่าสำหรับเขาอีกต่อไปล่ะ? แกรู้ไหมว่ากำลังทำให้พวกเราต้องเจอกับความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อทั้งครอบครัว"

แฮโรลด์ตระหนักขึ้นได้ในทันที หลังจากเข้าใจในสถานการณ์ทั้งหมด เขาก็โพล่งออกมาว่า "ใช่แล้วครับพ่อ! เราจะทำยังไงถ้านายท่านเว็บบ์รู้เรื่องนี้เข้า? ถ้าท่านโกรธขึ้นมา ท่านก็อาจถอนเงินลงทุนออกจากวิลสันกรุ๊ป และยึดวิลล่าคืนไปจากเรา! ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็มีหวังได้ออกไปใช้ชีวิตตามท้องถนนกันอีกแน่!”

สีหน้าของคริสโตเฟอร์ดูคร่ำเคร่งแล้วเปลี่ยนเป็นซีดเซียว แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหดหู่ว่า "ถ้าอย่างนั้นก็เรียกรถพยาบาลมารับเธอไปโรงพยาบาลก่อน นังสารเลวนี้เคยพูดอยู่แล้วว่าจะไปเอาเด็กออกไม่ใช่เหรอ? วิธีนี้ก็จะช่วยให้เธอทเรื่องนั้นให้เสร็จในคราวเดียวกันไปเลย!”

ฮันนาห์ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน แล้วฟื้นคืนสติขึ้นมาหลังได้รับการรักษาในภาวะฉุกเฉิน

หลังจากโดนัลด์ได้ยินเรื่องนี้จากผู้ช่วยส่วนตัว เขาก็ตัวสั่นด้วยความโกรธ

ครอบครัวนี้ช่างสกปรกโสโครก น่าขยะแขยง และโง่เขลาที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเห็นมาในโลกนี้

สมาชิกทั้งห้าคนนั้นได้เตือนความจำและพิสูจน์ให้เห็นถึงความต่ำต้อยด้อยปัญญาของพวกเขาที่มีให้เห็นอยู่ตลอดเวลา