บทที่ 1186

เมื่อชาร์ลีเห็นจัสมิน ก็อดรู้สึกตกตะลึงในความสวยของเธอไม่ได้

เขารู้สึกมานานแล้วว่ารูปร่างหน้าตาของจัสมินนั้น ไม่ได้ด้อยไปกว่าแคลร์… ภรรยาของเขาเลย

แม้แต่อารมณ์ของชนชั้นสูงที่จัสมินถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ก็ไม่อาจเทียบได้กับภรรยาของเขา

ท้ายที่สุดแล้ว จัสมินเป็นหลานสาวคนโตของตระกูลใหญ่ และมีอำนาจที่สุดในท้องถิ่น นับตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก เธอก็ได้รับการสั่งสอนเรื่องมารยาทของชนชั้นสูง และเมื่อเทียบกับผู้หญิงคนอื่น ๆ แล้ว เธอช่างดูแตกต่างเสียเหลือเกิน

เมื่อจัสมินเห็นชาร์ลี เธอก็รู้สึกตื่นเต้นมาก แล้วรีบรุดเข้าไปหาในขณะที่พูดอย่างเหนียมอายว่า "ปรมาจารย์เวด มาถึงแล้วเหรอคะ"

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า "จัสมิน ทำไมคุณไม่บอกผมล่วงหน้าล่ะว่าวันนี้เป็นวันเกิดของคุณ"

จัสมินตอบเป็นเชิงขอโทษว่า "ปรมาจารย์เวดคะ อย่าโกรธฉันเลยนะคะ เหตุผลที่ฉันไม่ได้บอกคุณก็เพราะฉันกลัวว่าคุณจะต้องเสียเงินซื้อของขวัญมาให้"

ชาร์ลียิ้มก่อนจะพูดว่า "อันที่จริงผมก็ไม่ได้ใช้เงินมากมายอะไรเลย เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ? ผมก็ต้องเตรียมของขวัญวันเกิดให้คุณอย่างแน่นอน ถึงแม้คุณจะไม่ได้บอกผมก็ตาม ผมได้เตรียมของขวัญวันเกิดมาให้คุณด้วย"

หลังพูดจบ ชาร์ลีก็หยิบกล่องเล็ก ๆ ที่ใส่ยาอายุวัฒนะออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

ด้วยความที่กล่องของขวัญนี้ถูกห่ออย่างประณีต จึงไม่มีใครล่วงรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

เมื่อเธอเห็นของขวัญที่ชาร์ลีเตรียมมาให้ จัสมินอดรู้สึกเต็มตื้นไปด้วยความปิติไม่ได้

เธอชอบชาร์ลีมากมาตลอด และนี่เป็นของขวัญวันเกิดชิ้นแรกที่เพื่อนรักของเธอมอบให้ ดังนั้นเธอจึงรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากในเวลานี้

เธอรับของขวัญจากชาร์ลีแล้วกล่าวขอบคุณ "ขอบคุณมากค่ะปรมาจารย์เวด สำหรับของขวัญสุดพิเศษกล่องนี้"

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อย "คุณไม่ต้องเกรงใจผมขนาดนั้นก็ได้"

คำพูดของชาร์ลีทำให้จัสมินรู้สึกว่าเป็นคำพูดที่หวานจับใจ

ในเวลานี้ พอลได้ก้าวไปข้างหน้า แล้วยื่นกล่องของขวัญให้จัสมิน หลังจากนั้นเขาก็ยิ้ม แล้วพูดว่า "สุขสันต์วันเกิดนะครับคุณมัวร์"

จัสมินมองมาที่พอล ก่อนจะยิ้มแล้วเอ่ย "คุณต้องเป็นคนที่บอกปรมาจารย์เวดแน่ ๆ เลยว่า วันนี้ฉันจะจัดงานฉลองวันเกิด… ใช่ไหมคะ?”

“ใช่แล้วครับ" พอลยิ้มแล้วพูดว่า "ตอนที่คุณโทรหาปรมาจารย์เวดน่ะ ผมเพิ่งจัดการเรื่องข้อตกลงทางธุรกิจกับปรมาจารย์เวดเสร็จพอดี"