บทที่ 1191

หลังจากให้สัญญาว่าจะไปดูการแข่งขันของออโรร่า ชาร์ลีก็พาเธอกลับเข้าไปภายในงานเลี้ยง

ตอนนี้มีบรรดาแขกเหรื่อมาที่งานเลี้ยงเพิ่มมากขึ้น และบรรยากาศก็ค่อย ๆ มีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อย ๆ

ในตอนที่นายท่านมัวร์ได้ยินว่าชาร์ลีอยู่ที่นี่แล้ว ชายชราก็รีบออกไปต้อนรับเขา แต่เมื่อไปถึง… ชาร์ลีก็ออกไปข้างนอกกับออโรร่าแล้ว

ทันทีที่ชาร์ลีกลับเข้ามาในงานเลี้ยง นายท่านมัวร์ก็รีบไปต้อนรับเขาพร้อมกับพูดด้วยความยินดีว่า "โอ้! ปรมาจารย์เวด เราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อยในขณะมองไปที่นายท่านมัวร์ แล้วพูดว่า "นายท่านมัวร์ครับ ดูเหมือนคุณจะมีความสุขมากเป็นพิเศษเลยนะครับ ช่วงนี้สบายดีใช่ไหมครับ?”

นายท่านมัวร์ตอบด้วยความซาบซึ้งใจว่า "ผมต้องขอขอบคุณปรมาจารย์เวดเป็นอย่างมาก ที่ทำให้ชายชราที่ใกล้จะตายอย่างผมสามารถกลับมาดูอ่อนเยาว์ได้อีกครั้ง"

หลังจากนั้นนายท่านมัวร์ก็ถามชาร์ลีว่า "ปรมาจารย์เวด ช่วงนี้คุณเป็นอย่างไรบ้าง?”

ชาร์ลีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า "ผมสบายดีครับ ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง"

นายท่านมัวร์ตอบอย่างคลุมเครือว่า "ปรมาจารย์เวด ดูเหมือนคุณจะไม่ลงรอยกับตระกูลเว็บบ์ในช่วงงานเลี้ยงวันเกิดของผมตอนนั้น แล้วหลังจากนั้นตระกูลเว็บบ์ได้พยายามสร้างความยุ่งยากให้กับคุณหรือเปล่า?”

ชาร์ลียิ้มในขณะที่พูดว่า "พวกเขาจะทำอะไรเพื่อสร้างความลำบากให้ผมได้ล่ะครับ? พวกเขาก็เป็นแค่ตัวตลกสำหรับผมเท่านั้น"

นายท่านมัวร์รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากในตอนนี้

เขารู้อยู่แล้วว่าชาร์ลีเป็นคนที่น่าทึ่งและมีความสามารถมาก ถึงแม้ว่าตระกูลเว็บบ์จะเป็นตระกูลชั้นนำและทรงอิทธิพลมากที่สุดในภาคใต้ แต่ปรมาจารย์เวดก็ไม่สนใจอะไรเลย

ทันใดนั้น รูเบนก็เดินเข้ามากระซิบข้างหูชายชราว่า "คุณปู่ครับ คุณโคชจากอีสต์คลิฟฟ์มาถึงแล้วครับ"

นายท่านมัวร์รู้สึกแปลกใจมาก แล้วพูดว่า "คุณโคชมาถึงแล้วจริง ๆ เหรอ?”