บทที่ 1215

ตอนนี้ชาร์ลีถือว่าจัสมินเป็นเพื่อนสนิทของเขา และยินดีที่จะปกป้องเธออย่างสุดกำลัง

ส่วนในดวงตาของไทเลอร์และรูเบนกลับร้อนผ่าวไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความรู้สึกอยากฆ่าคน

พวกเขาเฝ้ารอคอยตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวมาหลายปี จึงไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าจัสมินได้รับตำแหน่งนี้ไปครองได้

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้อยู่แก่ใจว่ามันจะเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่านแน่ ๆ ถ้าอยากจะได้ตำแหน่งผู้สืบทอดมรดกนี้มาครอง

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องวางแผนกลยุทธ์อย่างชาญฉลาด พวกเขาตัดสินใจที่จะทำการเคลื่อนไหว และต้องแน่ใจว่าจะได้รับชัยชนะ

ในงานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้ จัสมินเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ความรู้สึกจากก้นบึ้งของจิตใจจัสมินในตอนนี้คือ เธอรู้สึกรักและสำนึกในบุญคุณของชาร์ลีอย่างสูงสุด

ผู้หญิงที่ชาญฉลาดอย่างเธอจะไม่รู้ถึงความตั้งใจของเขา ในการให้อายุวัฒนะกับเธอได้อย่างไรกัน?

ใครจะได้ประโยชน์จากอายุวัฒนะนี้มากที่สุดล่ะ? ก็ต้องเป็นคนแก่อย่างแน่นอน คนที่แก่มาก ๆ

เธอมีอายุเพียง 26 ปีเท่านั้น จึงไม่ต้องการยาอายุวัฒนะนั่นเลย ดังนั้นจึงต้องใช้เป็นของขวัญเพื่อมอบให้คุณปู่ของเธออีกต่อหนึ่ง

คุณปู่ของเธอก็คลั่งไคล้กับยาอายุวัฒนะนี้เช่นกัน ฉะนั้นเมื่อเขารู้ว่าชาร์ลีได้มอบยานั้นให้เธอแบบสบาย ๆ หนึ่งเม็ด ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากจนตัดสินใจมอบตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวให้เธอตรงนั้นเลย

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ… ชาร์ลีได้ช่วยเธอเป็นอย่างมากในการทำความฝันของเธอให้กลายเป็นจริงขึ้นมาได้

ตอนนี้จัสมินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าครอบครัวของตระกูลมัวร์แล้ว งานเลี้ยงวันเกิดของเธอจึงให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และสูงส่งมากกว่าเดิม

เมื่องานเลี้ยงดำเนินมาถึงช่วงสุดท้าย เหล่าคนรับใช้ก็ดันรถเข็นเค้กวันเกิดก้อนมหึมาเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง

โดยมีเทียน 26 เล่มส่องแสงอยู่บนเค้กวันเกิดนั้น ทันทีที่แสงไฟดับลง จัสมินก็ยืนอยู่ตรงหน้าแสงเทียนเหล่านั้นคนเดียว แสงเทียนได้สะท้อนความวิบวับให้แกว่งไกวอยู่บนใบหน้าที่สวยงามและมีเสน่ห์นั้น เธอช่างดูงดงามเสียจริง ๆ