บทที่ 1223

การจุมพิตของจัสมินเป็นอะไรที่คาดไม่ถึงจนชาร์ลีถึงกับตกใจสุดขีด ชาร์ลีไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเธอจะกล้าจูบเขา

พูดตามตรง… ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นนายน้อยของตระกูลเวด และเป็นปรมาจารย์เวดที่ทุกคนในโอลรัส ฮิลล์ให้ความเคารพ แต่เขาก็ไม่ค่อยมีประสบการณ์กับผู้หญิงมากนัก

ก่อนหน้านี้… ความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดที่เขามีกับผู้หญิงก็คือ แคลร์ ภรรยาของเขาเอง ซึ่งเป็นเพียงการประทับริมฝีปากเบา ๆ เท่านั้นเอง

ในทางตรงกันข้าม จูบของจัสมินนี้เป็นจูบแบบที่เรียกว่าจูบได้มากกว่า เขาสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนจากรสจูบนั้นได้

ชาร์ลีรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยจนไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรหรือตอบโต้อย่างไร

บางทีอาจเป็นเพราะท่าทางที่เธอพยายามทำอยู่นั้นทำให้เมื่อยตัวได้ เนื่องจากเธอต้องพลิกตัวมาคร่อมคอลโซลหน้ารถเอาไว้เพื่อจูบเขา จนเธอไม่สามารถอยู่ในท่านั้นได้อีกต่อไป เธอจึงหันไปนั่งพิงที่นั่งคนขับ ใบหน้าของเธอดูแดงก่ำจนเหมือนกับว่าจะมีเหลือดไหลหยดออกมาในไม่ช้า

อันที่จริง… แม้แต่ใบหูที่ซ่อนอยู่หลังเส้นผมนุ่มสลวยของเธอก็ยังเป็นสีแดง

จัสมินไม่กล้ามองไปที่ชาร์ลีเลย เธอจ้องมองพวงมาลัยหน้ารถด้วยความกระวนกระวายใจ โดยไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดี

ชาร์ลีก็รู้สึกประหม่าไม่แพ้กัน

ทันใดนั้น… ในรถก็เกิดความเงียบที่ชวนให้รู้สึกอึดอัดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง

จัสมินเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบขึ้นมา เธอพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำและขวยเขินว่า "ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะ ปรมาจารย์เวด ฉันตื่นเต้นมากจนมีความคิดแบบนั้นเกิดขึ้นมาในหัว กรุณายกโทษให้ฉันด้วยถ้าฉันทำอะไรให้คุณขุ่นเคือง…

ชาร์ลีกระแอมกระไอในลำคอที่แหบพร่า น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอึดอัดใจ "อืม… จัสมิน… ผม...”