บทที่ 1227

ในขณะเดียวกัน จัสมินก็กลับไปที่คฤหาสน์มัวร์

ในระหว่างเดินทางกลับนั้น เธอหน้าแดงด้วยความอาย และหัวใจเต้นโครมคราม เมื่อเธอนึกถึงรอยจูบอันแสนกล้าหาญที่เธอมอบให้ชาร์ลี

พูดตามตรง จัสมินไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะเริ่มต้นจีบใครก่อน

เธอเคยมีคู่ควงมาแล้วนับไม่ถ้วนในสมัยเด็ก ๆ แต่เธอไม่เคยชื่นชอบผู้ชายเหล่านั้นเลย

อันที่จริงเธอไม่เคยชอบใครเลยก่อนที่จะได้พบกับชาร์ลี

แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่เคยคาดคิดว่าจะควบคุมอะไรไม่อยู่ หลังจากตกหลุมรักชาร์ลีเข้าอย่างจัง

ในฐานะที่เป็นหญิงสาวของตระกูลอันดับหนึ่งในโอลรัส ฮิลล์ ถ้ามีข่าวเรื่องจูบนี้เผยแพร่ออกไป เธอจะต้องตกเป็นเป้าของการถูกเย้ยหยันจากผู้คนทั่วทั้งเมืองนี้ในไม่ช้า

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนในสังคมส่วนใหญ่นั้นต่างชิงชังพวกผู้หญิงที่ชอบวิ่งไล่ตามผู้ชาย

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นจูบแรกที่เธอเก็บไว้ถึงยี่สิบหกปี แล้วมอบให้กับชาร์ลี

แต่จัสมินไม่รู้สึกเสียใจเลย

ในขณะเดียวกัน เธอก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะพิสูจน์ความจริงใจให้ชาร์ลีได้เห็น ด้วยการให้เวลาและปฏิบัติตามที่ได้พูดเอาไว้ เธอบอกว่าเธอจะรอเขา ฉะนั้นเธอก็จะรอแม้ว่าจะต้องรอไปตลอดกาลก็ตาม

ในขณะที่จัสมินขับรถเข้าไปในลานบ้านนั้น ออสการ์รีบเข้ามาต้อนรับด้วยความนอบน้อม "คุณกลับมาแล้วเหรอครับ จอดรถไว้ตรงนี้เถอะครับ เดี๋ยวผมจะขับเข้าไปในโรงจอดรถเอง"

จัสมินบอกว่า "ไม่เป็นไรค่ะลุงออสการ์ ฉันจะขับเข้าไปจอดที่นั่นเอง ไปทำงานของคุณต่อเถอะค่ะ"

ออสการ์พูดอย่างลนลาน "โอ้ ไม่ได้หรอกครับคุณมัวร์ ตอนนี้คุณเป็นหัวหน้าครอบครัวของตระกูลมัวร์แล้ว และตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกเราเหล่าคนรับใช้จะคอยให้ความช่วยเหลือในทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้ครับ"