บทที่ 1229

ตอนนี้ที่สนามบินนานาชาติอีสต์คลิฟฟ์ก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว เครื่องบินส่วนตัวที่ดีแลนนั่งโดยสารไปด้วยก็ได้ลงจอดแล้ว

ดีแลนนั่งหวาดวิตกมาตลอดทางหลังจากกลืนสร้อยทับทิมเส้นนั้นเข้าไป

เขากลัวว่าสร้อยคอเส้นนั้นจะทำให้ลำไส้เกิดการอุดตันอยู่ในระบบย่อยอาหาร แล้วส่งผลให้เขาต้องตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง โชคดีที่เขามาถึงอีสต์คลิฟฟ์ได้อย่างปลอดภัย

ทันทีที่เครื่องบินลงจอด เครื่องบินก็แล่นไปตามรันเวย์เพื่อเข้าไปยังโรงจอดเครื่องบินทันที ซึ่งที่นั่นมีรถพยาบาลจอดรออยู่พร้อมแล้ว

ตระกูลโคชเป็นตระกูลที่ร่ำรวยและทรงอำนาจมากในอีสต์คลิฟฟ์ โดยมีมูลค่าทรัพย์สินอยู่ที่ห้าแสนล้านดอลลาร์เป็นอย่างน้อย นอกจากจะมีทีมแพทย์และผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางเป็นของตัวเองแล้ว ยังมีโรงพยาบาลส่วนตัวของตระกูลด้วย

รถพยาบาลที่มารอรับเขาอยู่ที่สนามบินนั้นเป็นรถพยาบาลที่มาจากโรงพยาบาลของตระกูลโคชนั่นแหละ

ในรถพยาบาลคันนั้นมีรองประธานโรงพยาบาลและแพทย์ระบบทางเดินอาหารนั่งรออยู่ด้วยจำนวนหนึ่ง

ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้รู้สึกเป็นกังวลมาก เมื่อได้ยินข่าวว่า ดีแลนได้กลืนสร้อยทับทิมที่มีขนาดเท่าไข่ไก่เข้าไป

การกลืนสิ่งแปลกปลอมเข้าไปนั้นเป็นอันตรายมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าวัตถุนั้นมีขนาดใหญ่ และมีรูปร่างที่ซับซ้อน ก็จะยิ่งทำให้เกิดอันตรายเพิ่มขึ้นอย่างมาก

การกลืนสร้อยคอไม่ได้ง่ายเหมือนการกลืนก้อนหิน ถ้าเขากลืนทับทิมที่มีการขัดเงาและมีรูปร่างกลมมน ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร แต่ปัญหาอยู่ที่เป็นสร้อยทับทิม ซึ่งหมายความว่าทับทิมเม็ดนั้นถูกฝังอยู่กับฐานที่เป็นทองคำขาว และเชื่อมต่ออยู่กับตัวสายสร้อยทองคำขาว ตัวสร้อยอาจติดค้างอยู่ในลำไส้ได้ง่าย ซึ่งต้องใช้วิธีผ่าตัดเท่านั้นถ้าเขาไม่สามารถขับถ่ายสร้อยคอออกมาได้ตามปกติ

ดีแลนนอนอยู่ในรถพยาบาล ใบหน้าของเขาดูบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เมื่อเขาได้ยินว่าอาจต้องใช้การผ่าตัด เขาก็ถามขึ้นอย่างร้อนรนว่า "ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่าการผ่าตัดแล้วเหรอ? ผมไม่เคยเข้ารับการผ่าตัดมาก่อนในชีวิตเลยนะ"