บทที่ 1253

ชาร์ลียืนเงียบมาพักใหญ่ แต่เมื่อเขาเห็นพ่อของแมกโนเลียหยิบไม้นวดแป้งขึ้นมาไว้ในมือ เขาก็รู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมาทันที

ถ้าพวกเขาแค่ประชดประชัน ดูถูกเหยียดหยาม ตวาด หรือทำร้ายจิตใจเธอ ก็ไม่เป็นอะไรหรอก เพราะเขากับแคลร์มาที่นี่ก็เพื่อช่วยเพื่อนของเธอให้ได้เข้าพิธีแต่งงาน ดังนั้นสิ่งที่เขาต้องการทำก็คือขับรถออกไปให้เร็วที่สุด เพื่อให้เพื่อนของเธอสามารถแต่งงานได้สำเร็จลุล่วง

แต่เขารู้สึกทนไม่ไหวจริง ๆ เมื่อเห็นพ่อแม่รวมทั้งน้องชายของเธอทำตัวงี่เง่าแบบนี้

ดังนั้นเขาจึงเข้าไปยืนขวางแคลร์กับแมกโนเลียเอาไว้ด้วยท่าทีที่พร้อมจะให้การปกป้อง หลังจากนั้นเขาก็มองพ่อของแมกโนเลียอย่างเย็นชาในขณะที่พูดว่า "คุณรู้ไหมว่าการกระทำของคุณทั้งหมดนั้นมันเป็นเรื่องผิดกฎหมาย? การเข้าไปแทรกแซงเรื่องการแต่งงานของลูก ๆ นั้นเป็นเรื่องขัดต่อศีลธรรม นอกจากนี้การทำร้ายและการดูหมิ่นเหยียดหยาม ตลอดจนความตั้งใจที่ขายลูกสาวก็เป็นเรื่องผิดกฎหมายเช่นกัน!”

พ่อของแมกโนเลียมีสีหน้าเย็นชาในขณะที่พูดว่า "นายคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? เรื่องภายในครอบครัวของเราไม่เกี่ยวอะไรกับนาย! ฉันไม่ถีบนายออกจากบ้านไปก็นับว่าเป็นบุญแล้ว แล้วยังกล้ามาทำอวดดีต่อหน้าฉันอีกเหรอ?”

ชาร์ลีพ่นเสียงไม่พอใจก่อนจะตอบว่า "วันนี้ผมจะขอโอ้อวดให้เห็นหน่อยก็แล้วกัน!”

หลังจากพูดจบ ชาร์ลีก็บอกกับแคลร์และแมกโนเลียว่า "นี่ก็สายมากแล้ว รีบไปกันเถอะ ถ้ามีใครกล้าขวางเรา ผมก็ไม่ปล่อยไว้แน่!”

แมกโนเลียเริ่มรู้สึกระวนกระวายใจขึ้นมาจริง ๆ เพราะกลัวว่าจะไปถึงโรงแรมที่ฝ่ายเจ้าบ่าวจัดเตรียมไว้ล่าช้า ถ้าเธอไปสายจริง ๆ แล้วทำให้พลาดฤกษ์งามยามดีที่แม่สามีจองเอาไว้ ท่านก็ต้องรู้สึกไม่พอใจเธอมากขึ้นอย่างแน่นอน

เธอไม่รู้สึกอะไรหรอกถ้าแม่สามีมองเธออย่างไม่พอใจ แต่ประเด็นก็คือ เธอไม่อยากให้แม่สามีไปกดดันคู่หมั้นของเธอ

อันที่จริงแม่สามีก็มักจะดูถูกเหยียดหยามเธอมาโดยตลอดอยู่แล้ว แถมยังพยายายามทุกวิถีทางที่จะไม่ให้ลูกชายได้แต่งงานกับเธอด้วย เนื่องจากท่านรู้สึกว่าสถานการณ์และภูมิหลังของครอบครัวช่างมีความแตกต่างกันเหลือเกิน เธอรู้สึกว่าแมกโนเลียไม่มีคุณค่าพอจะได้แต่งงานกับคนในตระกูลของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม คู่หมั้นของเธอได้อดทนต่อแรงกดดันต่าง ๆ มาตลอด และยืนกรานที่จะแต่งงานกับเธอให้ได้ และเพื่อจะได้แต่งงานกันในครั้งนี้ ทั้งคู่ก็ใช้วิธีท้องก่อนแต่งก่อนที่ญาติฝ่ายชายจะให้ความประนีประนอม และยอมให้แต่งงานกันได้ในที่สุด