บทที่ 1259

ทั้งแคลร์และแมกโนเลียต่างก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย ในขณะที่สงสัยว่าควรจะเดินเข้าไปในร้านตอนนี้ดีไหม

เพราะทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าชุดเจ้าสาวแบรนด์นี้มีราคาแพงมาก ยิ่งไปกว่านั้นมันไม่ได้มีราคาพอจะให้คนธรรมดาทั่วไปหาซื้อได้

พวกเขาต้องเสียค่าใช้จ่ายประมาณหลายหมื่นดอลลาร์ ในการเช่าชุดแต่งงานระดับไฮเอนด์แบบสั่งทำพิเศษในร้านเจ้าสาวโดยทั่ว ๆ ไป

แล้วชุดแต่งงานพวกนี้เป็นชุดแต่งงานที่ออกแบบโดยวีรา แวง ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายอย่างน้อย ๆ หกหลักในการเช่าชุดแต่งงานชุดใดชุดหนึ่งสำหรับหนึ่งวัน

ถ้าพวกเขาอยากจะซื้อชุดแต่งงานพวกนี้สักชุดหนึ่งล่ะก็ ยิ่งจะมีราคาแพงมากขึ้นไปอีก และต้องใช้อย่างน้อยหลายล้านดอลลาร์เลยทีเดียว!

แมกโนเลียรู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรกับชุดแต่งงานราคาแพงเช่นนี้เลย แม้จะแค่สัมผัสกับชุดแต่งงานนี้ก็ไม่ควรทำ เพราะเธอกลัวว่าถ้าทำให้ชุดแต่งงานนี้เกิดเสียหายขึ้นมา ก็จะไม่มีปัญญาหาเงินมาชดใช้ให้ได้

แล้วเธอจะกล้าไปเข้าร่วมงานแต่งงานของตัวเองในชุดแต่งงานราคาแพงอย่างนี้ได้อย่างไรกัน?

นอกจากนี้แคลร์ก็ไม่อยากให้ชาร์ลีต้องเป็นหนี้บุญคุณคนอื่นมากเกินไปด้วย

เมื่อชาร์ลีเห็นผู้หญิงทั้งคู่นั้นยังทำท่างุนงงอยู่ในเวลานี้ เขาก็ยิ้มในขณะพูดว่า "คุณสองคนกำลังทำอะไรอยู่? รีบเข้าไปข้างในเถอะค่ะ! เราเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วนะ"

แคลร์เพิ่งรู้ตัวในตอนนี้ อันที่จริงนี่ก็สายแล้วด้วย ถ้ายังอ้อยอิ่งต่อไปนานขึ้น ก็จะยิ่งสายไปกันใหญ่ ฉะนั้นตอนนี้จึงไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

ถ้าแมกโนเลียไม่เลือกชุดแต่งงานจากร้านของจัสมิน เธอก็คงทำได้เพียงสวมชุดแต่งงานที่เก่าและขาดรุ่งริ่งที่กำลังสวมอยู่ตอนนี้ไปร่วมงานแต่งงานของเธอ

แคลร์ได้ถามแมกโนเลียถึงที่มาของชุดแต่งงานนี้ในระหว่างทางที่ขับรถมาที่นี่ เธอได้เช่าชุดนี้มาจากร้านเล็ก ๆ แถบชานเมือง ในราคาวันละสามร้อยดอลลาร์เพื่อเป็นการประหยัดเงิน

เธอโดนครอบครัวฝ่ายชายดูถูกเหยียดหยามอยู่แล้ว ถ้าเธอสวมชุดแต่งงานราคาถูกที่ผ้าลูกไม้ขาดรุ่งริ่งแบบนี้ไปร่วมงานแต่งงานในวันนี้ ก็มีหวังโดนดูถูกเหยียดหยามเข้าไปกันใหญ่

ดังนั้นแคลร์จึงจับมือของแมกโนเลียก่อนจะพูดว่า "แมกโนเลียเข้าไปข้างในกันเร็ว แล้วให้คุณมัวร์ช่วยเลือกชุดแต่งงานที่เหมาะกับเธอให้เถอะ"