บทที่ 1262

ในเวลานี้พ่อของเดรโกที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พูดว่า "เดรโก แกควรจะฟังสิ่งที่พ่อแม่ตักเตือนเอาไว้ให้ดีนะ สิ่งที่สำคัญที่สุดเมื่อแกคิดจะแต่งงานก็คือ แกควรหาเจ้าสาวจากครอบครัวที่มีสถานะทางสังคมทัดเทียมกับเรา ตระกูลสก็อตสันอาจไม่ใช่ตระกูลที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลมากนัก แต่เรามีทรัพย์สินทั้งหมดหลายสิบล้านดอลลาร์ ครอบครัวของเราถือว่าร่ำรวยที่สุดในบรรดาญาติพี่น้องและเพื่อนฝูง ถ้าแกเชื่อฟังฉันแล้วหาหญิงสาวคนอื่นที่มีความทัดเทียมหรือร่ำรวยกว่าครอบครัวของเรา ความแข็งแกร่งของครอบครัวเราก็จะยิ่งโดดเด่นมากขึ้นในตระกูลสก็อตสัน"

เมื่อพูดไปเช่นนี้แล้ว พ่อของเขาก็ถอนหายใจอย่างเศร้าโศกในขณะที่พูดว่า "แกช่างเป็นเด็กที่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ มีหญิงสาวให้แกเลือกได้ตั้งมากมาย แต่แกกลับเลือกผู้หญิงที่มาจากครอบครัวแสนยากจน แล้วอย่างนี้ญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงของเราจะไม่มองว่าเราเป็นตัวตลกหรอกหรือ?”

เดรโกรรู้สึกเจ็บปวดทรมาณใจอย่างหาที่เปรียบมิได้ แน่นอนว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อแมกโนเลียนั้นเป็นความรู้สึกที่จริงใจเป็นอย่างยิ่ง ทั้งคู่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนในมหาวิทยาลัย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งอะไรกันเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากพวกเขาต่างตกหลุมรักกันและกันอย่างจริงใจ และลึกซึ้งต่อกันมาก หลาย ๆ คนต่างอิจฉาสัมพันธ์รักอันมั่นคงเป็นอย่างยิ่งของทั้งสอง

ความรู้สึกภายในใจของเขานั้น เขาเชื่อว่าเขาจะต้องเป็นชายที่มีความสุขมากที่สุดในโลก ถ้าครอบครัวของเขาให้ความกรุณาทั้งต่อตัวเขาและแมกโนเลีย และสามารถใช้ชีวิตดี ๆ ร่วมกับแมกโนเลียได้

แต่อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อแม่ถึงพยายามขัดขวางการแต่งงานของเขาในทุกวิถีทาง

ถึงแม้ว่าแมกโนเลียจะไม่ใช่หญิงสาวที่มาจากตระกูลที่ร่ำรวย แต่เธอก็เป็นคนดีที่หาได้ยากมาก

น่าเสียดายที่พ่อแม่ซึ่งชอบทำหัวสูงของเขามองไม่เห็นคุณลักษณะที่ดีของแมกโนเลียเลย

พวกเขาเอาแต่ดูถูกเหยียดหยามแมกโนเลีย และไม่ต้องการให้เธอแต่งงานเข้ามาเป็นคนในครอบครัว เพราะพวกเขารู้สึกว่า ครอบครัวของเธอไม่มีเงินหรืออำนาจเลย

ไม่ว่าเขาจะเกลี้ยกล่อมหรือขอร้องพวกท่านสักเพียงใด พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมเปลี่ยนความตั้งใจและความคิดนั้นเลย

พวกท่านยังคงดูถูกเหยียดหยามเธอ ถึงแม้ว่าแมกโนเลียจะตั้งท้องที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาแล้วก็ตาม ซึ่งนี่ทำให้เดรโกเจ็บปวดใจอย่างมาก