บทที่ 1281

ชายวัยห้าสิบกว่า ๆ ที่มีครอบครัวและบ้านพรั่งพร้อมแล้ว จะมาแต่งงานกับลูกสาวของคุณมอร์นิ่งสตาร์ได้อย่างไร?!

คำพูดของชาร์ลีทำให้ผู้คนที่อยู่ที่นั่นทั้งหมดระเบิดโทสะออกมา

เซลล์ มอร์นิ่งสตาร์เดือดจัด แล้วเริ่มส่งเสียงดุด่า "แกอยากจะตายล่ะสิท่า! แกกล้าดีอย่างไรให้ลูกสาวสุดที่รักของฉันไปแต่งงานกับพ่อของเดรโก!”

ชาร์ลีหัวเราะ "คุณคงหูตามืดบอดแน่ ๆ ไม่เห็นเหรอว่าเดรโกไม่สนใจที่จะแต่งงานกับลูกสาวของคุณ? ในทางกลับกัน ดูเหมือนพ่อแม่ของเดรโกจะอยากให้ลูกสาวของคุณเข้ามาเป็นคนในครอบครัวของเขา… จนตัวสั่น… ดังนั้นทางออกที่ดีที่สุดของภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ ก็คือให้คุณสก็อตสันได้แต่งงานกับลูกสาวสุดที่รักของคุณไม่ดีกว่าหรือ?”

“ไอ้สารเลว! แกกำลังพล่ามเรื่องไร้สาระอะไร!” ลิเลียนรู้สึกเดือดดาล "ให้สามีฉันแต่งงานกับลูกสาวของคุณมอร์นิ่งสตาร์… แล้วตัวฉันล่ะ?!”

ชาร์ลีพูดต่อ "คุณเหรอ? ผมคิดว่าคุณอยากได้ลูกสาวของคุณมอร์นิ่งสตาร์มาเป็นคนในครอบครัวคุณไม่ใช่เหรอ? นี่ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาให้คุณหรอกหรือ? คุณควรจะต้องขอบคุณที่ผมให้คำแนะนำด้วยซ้ำไป"

ชาร์ลีหันไปหาเติร์กแล้วยิ้มอย่างมีความสุข "ตาแก่สก็อตสัน… หลังจากได้มองนคุณแม่มดแก่หน้าตาน่ากลัวคนนี้มาตั้งหลายปี ก็รู้สึกเกินพอแล้วสินะ? คุณโชคดีมากที่วันนี้ผมตัดสินใจให้คุ๊ในเรื่องนี้ ผมได้เปลี่ยนตัวภรรยาที่มีอายุน้อยกว่ามาให้ ไม่เพียงแต่คุณจะได้เงินห้าสิบล้านดอลลาร์เท่านั้นนะ แต่ยังได้ลูกชายคนใหม่ด้วย! นับเป็นข่าวดีเสียจริง ๆ"

“หุบปากได้แล้ว!” ลิเลียนกรีดร้อง เธอชี้หน้าชาร์ลีแล้วก่นด่าเขาต่อ "ไอ้สารเลว! ท่าทางอยากจะมีเรื่องเสียจริง ๆ นะแกเนี่ย! ถ้าฉันบอกว่าฉันจะพาคนมาหักขาแกทั้งสองข้าง… ก็ระวังตัวเอาไว้ด้วยล่ะ!”

หลังจากพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกไปแล้ว เธอก็หันไปหาคุณมอร์นิ่งสตาร์ แล้วพูดด้วยความกระวนกระวายใจ "คุณมอร์นิ่งสตาร์คะ ไอ้ลูกอีตัวคนนี้เข้ามาก่อกวนพวกเราเท่านั้นแหละค่ะ สามีของดิฉันทั้งแก่และน่าเกลียด แต่ลูกสาวของคุณยังสวยพริ้งอยู่เลย ไม่ว่าเขาจะพูดว่าอย่างไร สามีของดิฉันก็ไม่คู่ควรกับลูกสาวของคุณเลย!”

เซลล์ มอร์นิ่งสตาร์ก็โกรธมากเช่นกัน เขาขึ้นเสียงขณะที่กัดฟันกรอด "ไอ้งั่งเอ๊ย! แกอวดเก่งนักเหรอ? ฉันไม่คิดว่าแกจะกล้ายั่วยุฉันถึงขนาดนี้ แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?!”