บทที่ 1288

เมื่อผู้คนเป็นร้อย ๆ คนเริ่มตะโกนคำขอโทษเหล่านี้ออกมาพร้อม ๆ กัน ก็ทำให้รู้สึกเหมือนฟ้ากำลังคำรามขึ้นในสถานที่แห่งนี้

ทุก ๆ คนในที่นี้ต่างตกใจกลัวกันมากในเวลานี้

ใบหน้าของลิเลียนดูซีดเผือดลงทันที ขาของเติร์กก็ไร้เรี่ยวแรง ส่วนเซลล์ก็ทรุดเข่าลงกับพื้นดัง ตุ้บ!

เขารู้ตัวแล้วว่าได้ทำอะไรลงไป

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กหนุ่มที่เขาอยากจะสับให้เป็นชิ้น ๆ นั้นจะมีอำนาจถึงขนาดนี้!

แม้แต่ดอน อัลเบิร์ตก็ยังความเคารพแก่เขาอย่างมากในตอนนี้!

ตอนนี้… ดอน อัลเบิร์ตไม่มีความเป็นหัวหน้าแก๊งอันธพาลแห่งโลกใต้ดินของโอลรัส ฮิลล์หลงเหลืออยู่เลย เขาดูเป็นลูกสมุนคนหนึ่งของเด็กหนุ่มคนนี้!

พระเจ้าองค์ใดสร้างความขุ่นเคืองใจให้เขากันแน่?!

ในเวลานี้ชาร์ลีมองไปที่อัลเบิร์ตก่อนจะยิ้มอ่อน ๆ แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร นายไม่ได้มาสายหรอก"

อัลเบิร์ตรีบถามขึ้นทันที "ปรมาจารย์เวด วันนี้คุณเรียกผมมาที่นี่เพื่อจุดประสงค์อะไรเหรอครับ? คุณต้องการให้ผมลงมือทำอะไรหรือเปล่า?

ชาร์ลีชี้ไปที่เซลล์ก่อนจะพูดว่า "คนคนนี้กำลังจะจัดงานแต่งงานให้ลูกสาวของเขาในวันนี้ แต่คู่หมั้นของลูกสาวเขายังไม่ได้หย่าเลย ดังนั้นผมให้เวลาคุณครึ่งชั่วโมงพาคู่หมั้นพร้อมภรรยาคนปัจจุบันของเขาไปดำเนินการหย่าที่สำนักงานกิจการพลเรือนให้เรียบร้อย

อัลเบิร์ตรู้สึกงุนงงสับสนมากและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขาพยักหน้าอย่างเคร่งเครียดในขณะที่พูดว่า "ไม่ต้องเป็นห่วงครับปรมาจารย์เวด ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จสิ้นภายในครึ่งชั่วโมงอย่างแน่นอนครับ"

หลังจากที่เขาพูดจบ อัลเบิร์ตก็ถามขึ้นอย่างระมัดระวังว่า "ปรมาจารย์เวด คู่หมั้นลูกสาวของผู้ชายคนนี้คือใครครับ แล้วคนไหนคือภรรยาคนปัจจุบันของเขาครับ?”

ชาร์ลีชี้ไปที่เติร์กและลิเลียนก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า "ชายชราน่ารังเกียจคนนี้เป็นคู่หมั้นของลูกสาวเขา ส่วนหญิงชราน่ารังเกียจที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คือภรรยาคนปัจจุบันของเขา"