บทที่ 1291

เซลล์รู้ดีว่าเขาไม่สามารถยั่วยุไอแซคได้อย่างแน่นอน ดังนั้นเขาทำได้เพียงยอมแพ้และเลือกที่จะประนีประนอมในเวลานี้

นับเป็นเรื่องยากที่จะทำใจยอมรับได้ว่า… เขาได้ยินยอมให้ลูกสาวได้แต่งงานกับเติร์ก เขาคิดว่าแทนที่จะสร้างความโกรธแค้นให้กับไอแซค และทำให้ทั้งครอบครัวต้องเดือดร้อน เขาก็ขอเลือกที่จะยอมเสียสละผลประโยชน์ของลูกสาว เพื่อแลกกับความปลอดภัยและความเป็นอยู่ที่ดีของทุกคนในครอบครัว

เมื่อไอแซคเห็นว่าเซลล์ตกลงตามข้อเสนอของชาร์ลีแล้ว เขาทำเสียงไม่พอใจก่อนจะพูดว่า "แกน่าจะตกลงตามข้อเสนอของปรมาจารย์เวดเสียตั้งแต่ทีแรก แทนที่จะมาพูดพล่ามเรื่องไร้สาระอย่างนี้ใช่ไหม?”

เซลล์ทำได้เพียงพยักหน้าประหงก ๆ ในขณะที่พูดว่า "ท่านประธานคาเมรอน คุณพูดถูกแล้ว ผมจะไม่พูดอะไรที่ไร้สาระอีกแล้ว ได้โปรดให้ผมเป็นสมาชิกของสมาคมต่อไปด้วยเถอะครับ...”

ไอแซคทำเมินเฉยต่อเขาก่อนที่หันกลับมามองชาร์ลี แล้วถามด้วยความเคารพว่า "ปรมาจารย์เวด คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ครับ?”

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อยก่อนจะมองไปที่เติร์กและลิเลียน หลังจากนั้นเขาก็พูดเบา ๆ ว่า "ในเมื่อคุณมอร์นิ่งสตาร์ยินยอมให้ลูกสาวได้แต่งงานแล้ว คุณก็ควรเริ่มเตรียมการให้เร็วที่สุด ดูเหมือนตอนนี้จะสิบโมงกว่าแล้ว งานเลี้ยงแต่งงานจะจัดขึ้นตอนเที่ยงตรง ฉะนั้นเราควรเริ่มให้ตรงเวลา"

เติร์กตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เขาไม่คิดว่าชาร์ลีจะเอาจริงตอนที่พูดว่าจะให้เขาแต่งงานกับลูกสาวของเซลล์

การแต่งงานกับเด็กสาวที่มีอายุอ่อนกว่าขาถึงกว่ายี่สิบปีนั้นนับว่าเป็นสิ่งที่ดีมาก

แต่อย่างไรก็ตาม ประเด็นสำคัญคือเขาจะชี้แจงกับลิเลียนซึ่งเป็นภรรยาของเขาได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกสาวของคุณมอร์นิ่งสตาร์ก็กำลังตั้งครรภ์อยู่ในตอนนี้ ซึ่งลูกในท้องนั้นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของชายชาวต่างชาติ เขาคงไม่ได้อยากจะกลายมาเป็นพ่อคนในเวลาเพียงไม่กี่เดือนหลังจากแต่งงานใช่ไหมล่ะ? แล้วจะไม่กลายเป็นตัวตลกไปทั่วทั้งโอลรัส ฮิลล์หรอกหรือ หลังจากเธอให้กำเนิดลูกของชายชาวต่างชาติคนนั้น?!