บทที่ 1300

"เยี่ยมไปเลยครับ!” ในที่สุดเติร์กก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินดังนี้

ขณะนี้เจ้าหน้าที่ได้เรียกให้ทั้งสองมาที่เคาน์เตอร์เพื่อทำการยื่นเรื่องขอจดทะเบียนสมรส

ปีนี้จูเลียตมีอายุยี่สิบหกปี ในขณะที่เติร์กมีอายุห้าสิบสองปี ความแตกต่างระหว่างคนทั้งคู่นับได้เป็นสองเท่า

หญิงสาวที่รับผิดชอบในการมอบทะเบียนสมรสให้กับพวกเขา ได้ส่งมอบทะเบียนสมรสนั้นให้กับคนทั้งคู่ในขณะที่เธอกัดฟันแน่นด้วยความเกลียดชัง

หลังจากได้รับทะเบียนสมรสเป็นที่เรียบร้อย อัลเบิร์ตก็ยิ้มเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า "เอาล่ะ ในเมื่อคู่รักทั้งสองคู่ได้รับทะเบียนสมรสกันแล้ว เราก็ควรรีบกลับโรงแรมเดี๋ยวนี้เลย ปรมาจารย์เวดยังรอที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงแต่งงานของพวกคุณอยู่"

ดังนั้นพวกเขาทั้งสี่จึงทำได้เพียงเดินตามอัลเบิร์ตเพื่อเดินทางกลับไปยังโรงแรมฮิลตัน

ในขณะนี้ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมฮิลตันเนืองแน่นไปด้วยญาติพี่น้องและเหล่าเพื่อน ๆ ของครอบครัวสก็อตสัน

ชาร์ลีพาแคลร์ภรรยาของเขาไปนั่งที่โต๊ะตัวที่ตั้งอยู่ใกล้กับเวทีมากที่สุด

ไอแซคก็นั่งอยู่โต๊ะเดียวกับเขาเช่นกัน

หลังจากอัลเบิร์ตพาคู่รักทั้งสองคู่กับมาที่โรงแรมฮิลตันแล้ว เขาก็วิ่งไปหาชาร์ลีเพื่อรายงานสถานการณ์ให้เขาทราบ

เมื่อชาร์ลีได้ยินว่าพวกเขาได้รับทะเบียนสมรสแล้ว เขาพยักหน้าด้วยความพอใจแล้วพูดว่า "ผมว่าตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้ว มาเริ่มพิธีแต่งงานให้เร็วที่สุดกันเถอะ!”

อัลเบิร์ตรีบตอบว่า "เซลล์ไปหาชุดแต่งงานให้ลูกสาวของเขาแล้ว เราจะเริ่มงานเลี้ยงฉลองการแต่งงานในเวลา 11.58 น.”

ชาร์ลีพยักหน้าด้วยความพอใจแล้วพูดว่า "วันนี้ชายแก่ที่ชื่อเติร์กคนนั้นช่างโชคดีเหลือเกิน เขากำจัดหญิงแก่ที่ความสวยเหลือน้อยออกไปจากชีวิต แล้วได้แต่งงานกับหญิงสาวที่มีอายุน้อยกว่ามาก ยิ่งไปกว่านั้นเขายังได้รับโปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมหนึ่งด้วย เพราะเขาจะกลายเป็นพ่อคนในอีกไม่กี่เดือนนี้"

“ถูกต้องครับ!” อัลเบิร์ตหัวเราะก่อนจะพูดว่า "ปรมาจารย์เวด คุณช่างเป็นคนที่มีความสามารถจริง ๆ นี่เป็นการจัดการที่เยี่ยมยอดมากเลยครับ!”