บทที่ 134

จนกระทั่งแคลร์กลับบ้านจากที่ทำงาน เจคอบก็ยังคงดูบึ้งตึง และไม่มีชีวิตชีวา

ชาร์ลีรู้ว่าเขากำลังบูดบึ้งเพราะเรื่องการ์ดเชิญของการประมูล

ในขณะนี้จัสมินโทรมา และพูดว่า “สวัสดีค่ะ คุณเวดขอโทษนะคะ พอดีฉันอยู่ที่แลงคาสเตอร์เพื่อทำธุระบางอย่างในช่วงบ่ายวันนี้ และตอนนี้ฉันอยู่ที่ชั้นล่างของบ้านคุณได้โปรดมารับการ์ดเชิญจากฉันหน่อยได้ไหมคะ?”

ชาร์ลีตอบทันทีว่า “โอเคครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”

เขารีบปิดประตู และลงไปชั้นล่าง

จัสมินอยู่ในโรลส์รอยซ์ของเธอรอชาร์ลี เมื่อเธอเห็นเขา เธอก็รีบลงจากรถ และยื่นการ์ดเชิญสองใบให้เขา

ชาร์ลีขอบคุณอย่างสุภาพ และกลับเข้าบ้าน

เมื่อกลับถึงบ้านจาคอบยังคงบึ้งตึง และโกรธอยู่

แคลร์พยายามเกลี้ยกล่อมเขา “คุณพ่อคะ ได้โปรดใจเย็น ๆ คุณยายมอบการ์ดเชิญให้แฮโรลด์เพื่อให้เขาได้รู้จักกับผู้คนไม่กี่คนในวงการธุรกิจ และสังคมระดับสูง และยังสร้างเครือข่ายทางสังคมของเขาเองด้วย”

เจคอบถอนหายใจ “หึ คุณยายของลูกมักจะมีทัศนคติที่ดีต่อแฮโรลด์และพ่อของเขาตั้งแต่ยังเด็ก เธอมักจะดูถูกพ่อ มันเป็นแบบนั้นมาตลอดตั้งแต่นั้นมา! อ๊าก! พ่อโกรธมาก!”

แคลร์พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ เธอรู้ด้วยว่ายายของเธอชอบลูกพี่ลูกน้อง และลุงมากกว่าครอบครัวของเธอ

ตอนแรกคุณยายของเธอมีทัศนคติที่ดีต่อลุงของเธอ เพราะยายคิดว่าพ่อของเธอไม่มีความสามารถ และขี้ใจอ่อน

จากนั้นเมื่อโตเป็นสาว คุณยายรู้สึกว่าเธอไม่มีสิทธิ์รับมรดกในธุรกิจของครอบครัวดังนั้นเธอจึงตามใจแฮโรลด์มากกว่า

โดยพื้นฐานแล้วสถานะครอบครัวของเธอตกต่ำลงหลังจากที่เธอแต่งงานกับชาร์ลี

ในขณะนี้ชาร์ลีเดินไปข้างหน้า และส่งการ์ดเชิญสีทองสองใบให้กับเจคอบ และพูดว่า "คุณพ่อครับ ผมมีการ์ดเชิญที่คุณพ่อฝันถึงอยู่"

"อะไรนะ!!"

ราวกับว่ามีการติดตั้งสปริงไว้ที่บั้นท้ายของเขา เจคอบก็กระโดดขึ้นจากโซฟาด้วยความประหลาดใจ!