บทที่ 1360

ชาร์ลีหัวเราะลั่น "ไม่ว่าคุณจะมีเงินมากมายขนาดไหน คุณก็ไม่มีวันร่ำรวยไปกว่าผมหรอก"

ยามาโมโตะตอบอย่างรวดเร็วว่า "ผมมีเงินเก็บอยู่เกือบหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ถ้าคุณปล่อยผมไป ผมจะยกเงินทั้งหมดนั้นให้คุณ ถ้านำเงินนั้นมาแปลงเป็นดอลลาร์ออสเกียน ก็น่าจะได้เงินอย่างน้อย ๆ ก็ห้าถึงหกล้านดอลลาร์เลยนะครับ!”

นานาโกะที่อยู่ข้าง ๆ เขาโต้ตอบอย่างรวดเร็ว "คุณคะ ถ้าเงินจำนวนนั้นยังไม่เพียงพอ ฉันก็ยินดีจะจ่ายเงินให้คุณในจำนวนที่เหมาะสมเช่นกัน ถ้าฉันจ่ายเงินให้คุณหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ด้วย คุณช่วย...”

ชาร์ลีมองไปที่ยามาโมโตะ แล้วหันไปหานานาโกะ จากนั้นก็ชี้ไปที่จิโร่ที่ตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว "ทำไมคุณสองคนไม่ถามเขาหน่อยล่ะว่า ผมมีเงินอยู่เท่าไหร่"

โคบายาชิ จิโร่ยืนขาสั่นเทาในขณะที่พูดอย่างติด ๆ ขัด ๆ ว่า "คุณเวดครับ ผมไม่รู้ว่า...คุณมีเงินอยู่เท่าไหร่...”

“คุณไม่รู้เหรอ?” ชาร์ลีหัวเราะ "แล้วทำไมคุณไม่บอกพวกเขาหน่อยล่ะว่าตระกูลโคบายาชิจ่ายเงินให้เราเท่าไหร่"

จิโร่ตอบอย่างรวดเร็วว่า "เอ่อ… ยามาโมโตะซัง และคุณอิโตะครับ เราให้เกียรติคุณเวดด้วยการจ่ายเงินหนึ่งพันล้านดอลลาร์ ซึ่งเป็นเงินของตระกูลโคบายาชิครับ"

“เท่าไหร่นะ?” ชาร์ลีขมวดคิ้ว "มันกลายเป็นหนึ่งหมื่นล้านไปแล้วเหรอ?”

จำนวนเงินจริง ๆ ที่จ่ายให้กับคุณเวดคือจำนวนหนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้านดอลลาร์ เงินจำนวนหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์เป็นเงินที่มอบให้เป็นเกียรติแก่ชาร์ลี เดิมที่พ่อของจิโร่มอบเงินจำนวนนี้ไว้เพื่อซื้อสิทธิบัตรยา ในขณะที่อีกหนึ่งพันล้านนั้นจิโร่ควักกระเป๋าจ่ายให้เอง เพื่อเป็นค่าตอบแทนในการสังหารพี่ชายของเขา นั่นคือเหตุผลที่จิโร่ไม่อยากพูดถึงเงินที่เพิ่มขึ้นหนึ่งพันล้านดอลลาร์ แต่พูดถึงเพียงหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์