บทที่ 1373

ชาร์ลีอดที่จะหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินคำพูดของโดโรธี "นี่เป็นเพราะยาแก้โรคกระเพาะของนักปรุงยายังไม่เข้าสู่ตลาด ดังนั้นเราจึงต้องรักษามาตรการที่เป็นความลับด้วย นี่เป็นเรื่องปกติในอุตสาหกรรมยา มันเป็นแนวปฏิบัติทางอุตสาหกรรมน่ะครับ"

ควินน์กล่าวขอโทษ "ฉันต้องขอโทษด้วยค่ะคุณเวด ฉันไม่ควรร้องขออะไรที่ไร้เหตุผลเช่นนั้นเลย นั่นเป็นเพราะฉันได้ไปถ่ายทำภาพยนตร์ที่ต่างประเทศเมื่อไม่นานมานี้ แล้วรู้สึกปวดท้องจนเกิดเป็นโรคกระเพาะขึ้นมา ฉันลองทานยามาหลายชนิดแล้ว แต่ไม่เจอยาตัวไหนที่รักษาโรคกระเพาะได้เลย ฉันเพิ่งสังเกตเห็นอาการของฉันดีขึ้นอย่างมาก หลังจากทานยาแก้โรคกระเพาะของนักปรุงยาเข้าไป นั่นคือเหตุผลที่ฉันรู้สึกกระตือรือร้นที่จะได้สัมผัสกับยาตัวนี้"

ชาร์ลีพยักหน้าเล็กน้อย หลังจากนั้นเขาก็หยิบซองยาแก้โรคกระเพาะของนักปรุงยาที่เพิ่งบรรจุเสร็จอยู่ในสายการผลิตขึ้นมายื่นส่งให้กับควินน์ จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ในเมื่อคุณโกลดิ้งต้องการยานี้ ผมก็ต้องตามใจคุณเป็นธรรมดา นี่ครับ… ซองยาที่คุณต้องการ"

“ขอบคุณค่ะ!” ควินน์พูดในขณะที่ยื่นมือไปรับยาผงแก้โรคกระเพาะที่เธอเฝ้ารอ ด้วยความที่ไม่สามารถรอได้อีกต่อไป เธอก็ฉีกซองทานยาตรงนั้นเลย

ทันทีที่ทานยาเข้าไป เธอก็รู้สึกสบายท้องขึ้นอย่างมากทันที

ในเวลานี้ชาร์ลีถามเธอว่า "คุณโกลดิ้งครับ คุณรู้สึกอย่างไรกับบริษัทนักปรุงยาเภสัชกรรมของเราครับ?”

ควินน์พยักหน้าก่อนจะพูดว่า "ฉันคิดว่าเป็นบริษัทที่ดีเลยล่ะค่ะ เป็นบริษัทที่มีรูปลักษณ์และสไตล์ที่บริษัทยาขนาดใหญ่ควรจะมี"

ชาร์ลีถามอีกว่า "ถ้าอย่างนั้นก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรในการเซ็นสัญญารับรองยาใช่ไหมครับ?”

ควินน์ส่งเสียงพึมพำก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหาในการรับรองยาเลยค่ะ เราสามารถเซ็นสัญญากันได้ทุกเมื่อ และสามารถเริ่มถ่ายโฆษณาได้ทันทีหลังทำสัญญาเสร็จ"

ชาร์ลียิ้มก่อนจะพูดว่า "เยี่ยมไปเลยครับ ถ้าอย่างนั้นทำไมเราไม่ดำเนินการทำสัญญากันในวันนี้เลยล่ะครับ?”

“ได้เลยค่ะคุณเวด" ควินน์ตอบ หลังจากนั้นเธอก็พูดกับโดโรธีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ "โดโรธี เธอคุยเรื่องเงื่อนไขในสัญญากับคุณวีเวอร์นะ แล้วเซ็นสัญญาในนามของฉันได้เลย"

โดโรธีพยักหน้าก่อนจะพูดว่า "ได้เลยควินน์ ปล่อยเรื่องทำสัญญาให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง เธอควรไปพักผ่อนก่อน เพราะท้องไส้เธอมีอาการไม่ค่อยดี แล้ววันนี้ก็ยังวิ่งไปโน่นมานี่มาทั้งวันด้วย"