บทที่ 1387

คุณนายลูอิสพูดถูกจริง ๆ

ชาร์ลีประสบกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาตั้งแต่เด็ก เขาเคยสัมผัสวันที่ดีที่สุดในโลกมาแล้ว แต่เขาก็เคยสัมผัสวันที่ยากลำบากที่สุดมาแล้วเช่นกัน เขาได้เรียนรู้ว่าไม่ควรเก็บเอาเรื่องต่าง ๆ มาใส่ใจ และเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ร้ายแรงข้างนอก

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้แต่งงานกับแคลร์ และถึงแม้เขาจะยังคงทำงานอยู่ในไซต์ก่อสร้าง เขาก็จะไม่รู้สึกคับข้องใจกับชีวิต

นี่เป็นเพราะชาร์ลีรู้สึกว่า หลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไปแล้ว ถ้าเขาได้ทำงานหนักเพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไป สิ่งนี้ก็จะช่วยปลอบประโลมใจพวกเขาได้เป็นอย่างดี

ส่วนเรื่องเงินและสถานะทางสังคม เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจอีกต่อไปแล้ว

เขาได้รับความอับอายและต้องทนทุกข์กับการถูกเยาะเย้ยอย่างหนักหลังแต่งงานกับแคลร์ แต่เขาไม่เคยคิดที่จะกลับไปขอความช่วยเหลือจากตระกูลเวดเลยสักครั้ง

เขายอมรับได้อย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร เมื่อตระกูลวิลสันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

สามปีแห่งความอัปยศอดสูอย่างหาที่เปรียบมิได้ก็ผ่านไปง่าย ๆ ถึงแม้ว่าชาร์ลีจะติดอยู่ในสถานการณ์นี้ แต่เขาก็เป็นคนที่มีความสงบสุขอย่างที่สุดมาตลอด

แต่จิตใจที่สงบนิ่งเช่นนี้กลับเปลี่ยนไปในพริบตาเพราะ ‘อาการป่วยหนัก’ ของคุณนายลูอิส

ในเวลานั้นชาร์ลีรู้สึกกลัวเหลือเกินว่าคุณนายลูอิสจะตาย

นี่เป็นเพราะในสายตาของชาร์ลีนั้น คุณนายลูอิสคือผู้มีพระคุณของเขา และเธอก็เป็นเหมือนพ่อแม่ของเขาด้วย พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเขาได้ตายไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทนเห็นการเสียชีวิตของเธอได้อีก

มีอยู่ครั้งหนึ่งเขาได้ไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจดูว่าไตของเขาเข้ากันได้กับคุณนายลูอิสหรือไม่

ถ้าไตของเขาเข้ากันได้กับคุณนายลูอิส ชาร์ลีก็จะบริจาคไตข้างหนึ่งให้กับเธอ

แต่อย่างไรก็ตาม ทางโรงพยาบาลได้บอกว่าพวกเขาสองคนมีสภาพร่างกายไม่ตรงกัน

ดังนั้นสิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็คือ การรวบรวมเงินให้ได้มากพอเพื่อจะช่วยคุณนายลูอิสให้สามารถหาไตมาทำการปลูกถ่ายไตได้

ชาร์ลีได้รวบรวมความกล้าในการเข้าไปขอยืมเงินจากคุณท่านวิลสันในงานเลี้ยงวันเกิดของเธอ