บทที่ 1404

สำหรับตระกูลที่มีมูลค่าทรัพย์สินโดยรวมหลายแสนล้านดอลลาร์อย่างตระกูลโกลดิ้งนั้น แน่นอนว่าพวกเขาสามารถซื้อวงการบันเทิงได้ครึ่งหนึ่งถ้าพวกเขาต้องการ

ชาร์ลีถอนหายใจแล้วพูดว่า “โอเคครับคุณเจ้าหญิง รีบนั่งบนโซฟาได้แล้ว ฉันจะได้ตรวจชีพจรให้”

ควินน์จ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจแล้วถามว่า “พี่รู้วิธีรักษาคนป่วยด้วยเหรอคะ?”

ชาร์ลีตอบกลับว่า “รู้สิ! เธอคิดว่าฉันมาล้อเธอเล่นหรือไง?”

ควินน์ทำหน้ามุ่ย “ฉันคิดว่าพี่พยายามแอบเข้ามาในห้องของฉันกลางดึก แล้วทำทีเป็นมาช่วยรักษาอาการป่วยให้ฉัน…”

“ฉัน…” ชาร์ลีกลอกตาด้วยความไม่เชื่อหูตัวเอง เขามีความรู้สึกเหมือนอยากจะกระอักเลือดออกมาด้วยความตกใจ “ขอบอกนะว่าฉันไม่ได้ราคาถูกขนาดนั้น!”

ควินน์จ้องมองเขาอย่างว่างเปล่าแล้วพูดว่า “ฉันจะบอกให้พี่ฟังนะว่า อย่าคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบอ่อยไปทั่ว! ฉันยังไม่เคยได้จับมือผู้ชายคนไหนเลยนอกจากพี่! ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้พี่จะแต่งงานแล้ว และอยากจะทำตามสัญญาด้วยการแต่งงานกับฉัน ฉันก็อาจไม่ยินยอมนะ! อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีช่วงดูใจกันหน่อย ซึ่งพี่ไม่สามารถจับมือฉันได้จนกว่าจะผ่านช่วงดูใจนั้นแล้ว! ฉันจะไม่คิดแต่งงานกับพี่ ถ้าพี่กลายเป็นผู้ชายไม่เอาไหน หลังจากหลายปีที่ผ่านมานี้!”

ชาร์ลีโต้กลับว่า “ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมเธอถึงพูดจาขวานผ่าซากแบบนี้ล่ะ? ตอนแรกก็พูดว่าเป็นคู่หมั้น ต่อมาก็พูดถึงเรื่องการแต่งงาน แล้วยังมีเรื่องแม่เลี้ยงอะไรอีก และเรื่องอื่น ๆ ด้วย”

ควินน์พูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว “พี่รู้ไหมว่าการจองล่วงหน้าหมายความว่ายังไง? ยกตัวอย่างเช่น ถ้าพี่เป็นคนขับรถ แล้วฉันได้จองคิวพี่เอาไว้แล้ว ฉะนั้นพี่ก็ต้องรอฉันอย่างเชื่อฟัง และไม่รับงานที่ไหนอีก แต่ก็เช่นกัน ถึงแม้ว่าฉันจะจองคิวพี่ไว้แล้ว แต่ฉันไม่จำเป็นต้องนั่งรถของพี่ก็ได้นะ! ฉันเรียกรถอีกคันได้เสมอ ตราบใดที่ฉันไม่พอใจกับการบริการของพี่!”

ชาร์ลีถอนหายใจอย่างสลดหดหู่ “โอเค ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้แล้วล่ะ เพราะยังไงฉันก็เถียงเธอไม่ชนะอยู่ดี เธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเธอรู้สึกไม่สบายท้องน่ะ? ถ้าอย่างนั้นก็มาให้ฉันตรวจดูหน่อย ฉันต้องรีบกลับบ้านนะ พี่สะใภ้ของเธอกำลังรอให้ฉันกลับบ้านไปนอนพร้อมกัน”

ควินน์ย่นจมูกแล้วถามว่า “ชาร์ลี เวด พี่ตั้งใจทำให้ฉันโกรธใช่ไหม?”

“เปล่านี่ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอโกรธซะหน่อย” ชาร์ลีพูด “ฉันมาที่นี่เพื่อตรวจร่างกายให้เธอ ก็แค่นั้นเอง!”