บทที่ 1414

นานาโกะรีบวางมือลงบนพื้นพร้อมกับก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า “คุณเวดคะ ฉันขอโทษคุณและชาวออสเกียนทุกคนในนามของชาวญี่ปุ่นทุกคนที่เคยทำร้ายชาวออสเกียนในอดีต ฉันเสียใจค่ะ! ฉันจะพยายามหาทางชดใช้ในเรื่องติดค้างของชาวญี่ปุ่นนี้ไปตลอดชีวิตเลยค่ะ!”

ชาร์ลีโบกมือปฏิเสธ “ช่างมันเถอะ เรื่องติดค้างนี้ไม่มีวันชดใช้ได้หรอก แต่ผมต้องขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณ”

จากนั้นเขาก็เอื้อมมือไปช่วยพยุงนานาโกะให้ลุกขึ้นแล้วพูดว่า “คุณยังต้องทำการแข่งขันอีกสองแมตช์ รีบกลับไปเตรียมตัวไว้ให้ดี ผมในฐานะที่เป็นโค้ชของออโรร่า รอคอยที่จะได้เห็นคุณสองคนพบกันในรอบชิงชนะเลิศ ดังนั้นคุณต้องทำผลงานให้ดีในรอบรองชนะเลิศครั้งต่อไป เพื่อจะได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศกับออโรร่า”

นานาโกะพูดอย่างแน่วแน่ว่า “โปรดวางใจเถอะค่ะคุณเวด ฉันจะทำให้ดีที่สุด และเข้าไปพบกับออโรร่าในรอบชิงชนะเลิศให้ได้!”

“ดี” ชาร์ลีพยักหน้า “แล้วเจอกันในรอบชิงชนะเลิศ”

หลังจากนั้นชาร์ลีก็กลับไปที่รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูของเขา แล้วขับเข้าไปในวิลล่าธอมป์สัน เฟิร์ส

ในขณะที่รถแล่นออกไปนั้น นานาโกะก็จ้องไปที่รถเป็นเวลานานจนลับสายตาไป เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเป็นเวลาเกือบสิบนาที

ในขณะนั้นเองที่เธอรู้สึกชื่นชมชาร์ลีอย่างมากอยู่ภายในใจลึก ๆ

ผู้ชายอย่างชาร์ลีเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้อย่างแท้จริง

เธอเปรียบเทียบอาจารย์ของเธอกับชาร์ลี

ถึงแม้ว่าอาจารย์ของเธอจะแข็งแกร่งและฟื้นตัวได้เร็ว แต่พละกำลังและนิสัยใจคอของเขายังด้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับชาร์ลี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องความเชื่อมั่นแบบหน้ามืดตามัวของอาจารย์ ที่หลงคิดว่าตัวเขาอยู่เหนือสิ่งอื่นใด และเป็นฝ่ายหาเรื่องชาร์ลีก่อน นี่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ความคิดของเขาเทียบกับชาร์ลีไม่ได้เลย