บทที่ 1441

จาค็อบไม่ได้กินข้าวเย็นที่บ้านในคืนนั้น

เขาบอกว่าเขาจะออกไปดินเนอร์กับผู้บริหารหลายคนของสมาคมการเขียนอักษรจีนและวาดภาพโบราณ รวมทั้งสมาชิกสองสามคนของมหาวิทยาลัยการศึกษาผู้ใหญ่ด้วย

จาค็อบโทรหาชาร์ลีในช่วงที่เลยเวลาสามทุ่มไปเล็กน้อย

ตอนที่จาค็อบโทรมานั้น ชาร์ลีกำลังนั่งดูทีวีอยู่กับภรรยาในห้องนั่งเล่น

เอเลน… แม่ยายของเขาได้ทาครีมพอกหน้าไข่ปลาคาร์เวียที่ช่วยต่อต้านริ้วรอย แล้วนอนเอนกายในท่าสบาย ๆ อยู่บนโซฟาสองที่นั่ง พร้อมกับเลื่อนดูคลิปวิดีโอสั้น ๆ ในโทรศัพท์มือถือไปด้วย ในระหว่างนั้นเธอก็พึมพำออกมาว่า “แหม! เด็กสาวชาวญี่ปุ่นที่มาแข่งขันการต่อสู้ป้องกันตัวในโอลรัส ฮิลล์นั้นมีหน้าตาสะสวยจังเลย!”

ชาร์ลีรู้ว่าเธอกำลังพูดถึงนานาโกะอย่างแน่อน เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาในเวลานี้ แต่โทรศัพท์มือถือของเขาเริ่มสั่นเตือนแล้ว

เมื่อชาร์ลีเห็นว่าเป็นโทรศัพท์จากจาค็อบ เขาจึงรีบรับสายและพูดว่า “ครับพ่อ”

จาค็อบส่งเสียงจากปลายสายที่ฟังดูเมาเล็กน้อย เขาหัวเราะแล้วพูดว่า “โอ้ ลูกเขยที่แสนดีของพ่อ ทำไมไม่ขับรถมารับพ่อที่เฮฟเว่น สปริงส์หน่อยล่ะ? พ่อดื่มไวน์น่ะ”

ชาร์ลีไม่ได้คิดอะไรมาก เขาตอบแบบสบาย ๆ ว่า “โอเคครับพ่อ ผมจะออกไปรับพ่อเดี๋ยวนี้”

หลังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นแล้วพูดว่า “แม่ครับ แคลร์ ผมจะออกไปรับพ่อนะครับ พ่อดื่มไวน์อยู่กับผู้คนจากสมาคม”

แคลร์ลุกขึ้นในเวลานี้แล้วพูดว่า “ชาร์ลี ฉันจะไปรับพ่อกับคุณด้วย”

ชาร์ลีไม่ได้คิดอะไรมาก เขาพยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า “โอเค งั้นเราขับรถของคุณไปก็ได้”

เมื่อเอเลนได้ยินว่าจาค็อบออกไปดื่มนอกบ้าน เธอก็พูดด้วยความรำคาญว่า “ไอ้แก่นั่นเริ่มจะอวดดีมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะ ลูกเขยที่แสนดีของแม่ไม่ต้องออกไปรับเขาหรอก ปล่อยให้เขากลับมาเอง พอเขากลับมาฉันจะล็อกประตูไม่ให้เขาเข้ามาในบ้าน แล้วปล่อยให้เขานอนที่ลานบ้านนั่นแหละ!”

ชาร์ลียักไหล่ก่อนจะพูดว่า “แม่ไม่ควรทะเลาะกับพ่อ แล้วทำให้ทุกอย่างตึงเครียดและไม่มีความสุขอยู่ตลอดเวลานะครับ เพราะไม่ว่ายังไงเราก็อยู่บ้านเดียวกัน ถึงแม้ว่าพ่อกับแม่จะแยกทางกันแล้ว แต่ก็ควรพยายามปรับตัวเข้าหากันนะครับ”