บทที่ 145

เกรแฮมมาถึงบ้านของชาร์ลีในเช้าวันรุ่งขึ้น

เขารออยู่ข้างนอกบ้านของชาร์ลีจนกระทั่งในที่สุดชาร์ลีก็ก้าวออกจากบ้านขณะที่เขามุ่งหน้าไปที่ตลาดเพื่อซื้อผัก หลังจากนั้นเกรแฮมก็ทักทายเขาก่อนที่เขาจะยื่นแบล็คการ์ดให้ชาร์ลี

ในตอนนี้เกรแฮมบอกชาร์ลีว่ามีเงินในแบล็คการ์ดมากกว่าสองสามร้อยล้านดอลลาร์ ดูเหมือนว่าเกรแฮมเต็มใจที่จะใช้สิ่งที่เขามีทั้งหมดเพื่อช่วยครอบครัวควินตัน

ออโรร่ามาพร้อมกับเกรแฮม แต่คราวนี้เธอดูไม่หยิ่งผยองงอย่างที่เคยเป็น

ในความเป็นจริงเธอให้ความเคารพต่อชาร์ลีมาก

นับตั้งแต่อดัมประสบปัญหา ครอบครัวควินตันก็ต้องพบกับเหตุการณ์แปลก ๆ และไม่อาจคาดเดาได้มากมาย ปู่ของเธอก็ล้มป่วย และร่างกายของเขาก็ทรุดโทรมโดยไม่มีเหตุผลใด ๆ ออโรร่ารู้ว่าชาร์ลีเป็นคนเดียวที่จะสามารถช่วยครอบครัวของเธอได้!

หลังจากมอบแบล็คการ์ดให้ชาร์ลีแล้ว เกรแฮมคุกเข่าลงต่อหน้าชาร์ลีขณะที่เขาร้องไห้ และขอร้อง "คุณเวด! โปรดช่วยฉัน ช่วยครอบครัวควินตันด้วยครับ ไม่สำคัญว่าผมจะตาย แต่ลูกสาวของผมยังเด็กอยู่…”

ออโรร่าคุกเข่าลงข้าง ๆ พ่อของเธอด้วยดวงตาที่แดง และบวมขณะที่เธอร้องไห้ และพูดว่า “ คุณเวดโปรดช่วยครอบครัวควินตัน ถ้าเป็นไปได้ฉันยินดีที่จะสละชีวิตเพื่อแลกกับอายุที่ยืนยาวของพ่อฉันค่ะ”

ตอนนี้เกรแฮมโกรธมาก และเขาก็ตะโกนใส่เธอว่า “นี่ลูกกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่?!”

ชาร์ลีส่ายหัวอย่างทำอะไรไม่ถูก ในขณะที่เขายื่นมือออกไปเพื่อช่วยให้ทั้งคู่ลุกขึ้น เมื่อเขาจับมือที่นุ่มนวล และหยิ่งยโสของออโรร่าไว้ด้วยตัวเอง ชาร์ลีก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ

หลังจากยืนขึ้นออโรร่าก็หน้าแดงขณะที่เธอรู้สึกอายเล็กน้อยในเวลานี้

ชาร์ลีกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยให้ครอบครัวควินตันหลีกเลี่ยงความโชคร้ายนี้ และเอาตัวรอดจากหายนะครั้งนี้ ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ครอบครัวของคุณปลอดภัย”

ทั้งพ่อ และลูกสาวรู้สึกตื้นตันใจจนอยากจะคุกเข่าอีกครั้ง แต่คราวนี้ชาร์ลีหยุดพวกเขาทันที “ได้โปรดหยุดคุกเข่าต่อหน้าผมดีกว่าครับ นั่นมันไม่ดีเท่าไหร่ คุณสามารถกลับไปก่อนได้เลยครับ ผมจะโทรหาคุณทันทีเมื่อผมมีข่าว"

“ขอบคุณครับคุณเวด!” ทั้งพ่อ และลูกสาวขอบคุณเขาอีกครั้งก่อนที่พวกเขาจะหันหลังกลับเพื่อจากไป

เมื่อชาร์ลีกลับบ้านหลังจากซื้อผักจากตลาด เจคอบก็รีบไปหาเขาก่อนที่เขาจะถามด้วยท่าทางประหม่า “ชาร์ลีวันนี้นายได้คุยกับคุณควินตันนอกบ้านหรือเปล่า?”

“ใช่ครับ พวกเขาต้องการคุยบางอย่างกับผม”

ในเวลานี้เจคอบอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ฉันเห็นสีหน้าทุกข์บนใบหน้าของเขา ดูเหมือนว่ามันจะไม่ดีเลย พวกเขากำลังมีปัญหาเพราะสิ่งที่คุณบอกให้เขาทำตอนเจอที่แอนทีค สตรีทใช่หรือไม่?”

เจคอบรู้สึกกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มาโดยตลอดเพราะเขาไม่เชื่อว่าชาร์ลีรู้แน่ชัดว่าเขากำลังทำอะไรอยู่