บทที่ 149

อดัมมีชีวิตที่น่าสังเวชมากในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

หลังจากประสบปัญหาเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาถูกลุงคนที่สองทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง นอกจากนี้ลุงของเขายังห้ามไม่ให้เขาออกจากบ้าน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความรักในของเก่าอย่างมากจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพลาดการประมูลครั้งนี้

ดังนั้นเขาจึงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหนีออกจากบ้านก่อนที่จะเข้าร่วมการประมูลในวันนี้ อย่างไรก็ตามเขาไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นชาร์ลีที่นี่ในวันนี้

เขามักจะดูถูกเหยียดหยาม และสงสัยในทักษะของชาร์ลี ในความคิดของเขาลุงคนที่สองของเขาถูกชายหนุ่มคนนี้หลอกลวงอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าที่จะยั่วยุชาร์ลีตัวต่อตัว เมื่อเขาเห็นชาร์ลีทำการประมูลสร้อยคอมุกเขาก็ทำการประมูลทันทีเพราะเขาต้องการที่จะท้าทายชาร์ลี

ในเวลานี้ชาร์ลีมองไปที่อดัมก่อนที่เขาจะหันกลับมา และเผชิญหน้ากับผู้ประมูลอีกครั้ง หลังจากนั้นก็เสนอราคาต่อไป “เจ็ดแสนดอลลาร์!”

อดัมเดินตามรอยเท้าของเขา “แปดแสนดอลลาร์!”

เจคอบไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นยืนก่อนที่จะบอกชาร์ลีว่า “ชาร์ลีลืมไปเถอะ ไม่มีประเด็นที่จะไปแข่งกับเขาเลยนะ”

ชาร์ลียิ้มอย่างเรียบง่ายก่อนที่เขาจะพูดว่า “ดูสิว่าผมจะเล่นกับเขายังไง”

หลังจากนั้นชาร์ลีก็ยกมือขึ้น และพูดว่า “แปดล้านเหรียญ!”

ทุกคนในห้องประมูลต่างตกตะลึงในเวลานี้

อีกฝ่ายประมูลด้วยเงินแปดแสนเหรียญ และเขาประมูลสร้อยไปที่แปดล้านเหรียญจริงหรือ? เขาบ้าหรือเปล่า?

ในตอนนี้อดัมก็รู้สึกตะลึงเช่นกันเพราะชาร์ลีไม่ได้เล่นตามกฎ เนื่องจากการเสนอราคาของเขาคือแปดแสนดอลลาร์อีกฝ่ายมักจะเรียกเงินเก้าแสนดอลลาร์หรือไม่เกินหนึ่งล้านดอลลาร์ ทำไมเขาต้องประมูลสร้อยมุกแปดล้านเหรียญ?

เขาบ้าจริง ๆ หรือเขามีเงินมากเกินไปที่จะเผา?

ชาร์ลีเลิกคิ้วขณะที่เขายิ้มให้อดัม "คุณชายควินตัว ได้โปรดประมูลต่อ!”

อดัมไอก่อนที่เขาจะพูดว่า “นายคิดว่าฉันบ้าเหรอ? ทำไมฉันต้องซื้อสร้อยคอมุกที่ไร้ประโยชน์นี้ในราคาแปดล้านดอลลาร์? ลืมไปเถอะ! นายเอาไปเลย”

แม้ว่าอดัมจะไม่อยากเสียหน้า แต่เขาก็ไม่เต็มใจที่จะจ่ายเงินแปดล้านเหรียญสำหรับสร้อยคอมุก

มูลค่าของสร้อยคอมุกอยู่ที่เจ็ดร้อยดอลลาร์ ถ้าเขาใช้เงินมากกว่าแปดล้านเหรียญเพื่อซื้อสร้อยคอมุกจริง ๆ ลุงคนที่สองของเขาคงจะขาหักแน่ ๆ เมื่อเขากลับบ้าน!

เป็นการเสียเงินโดยไร้ประโยชน์!

ชาร์ลีจ้องไปที่อดัมขณะที่เขาพูดอย่างเหยียดหยาม “คุณชายควินตันคุณจะยอมแพ้เร็ว ๆ นี้เหรอ? ดูเหมือนว่าคุณไม่สามารถจ่ายได้นะ”

ทุกคนเริ่มหัวเราะทันทีที่คำพูดของชาร์ลีหลุดออกไป

อดัมหน้าแดงขณะที่เขาตอบว่า “นายบ้ามาก! ใครบอกว่าฉันไม่มีปัญญาซื้อสร้อยมุกนี้? ฉันไม่โง่พอที่จะจ่ายเงินแปดล้านดอลลาร์เพื่อสร้อยคอที่ไร้ประโยชน์นี้ ฉันสนใจที่จะดูว่านายจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายสร้อยคอต่างหาก!”

ชาร์ลีแสยะยิ้มก่อนที่เขาจะตอบว่า “ถ้าคุณไม่สามารถจ่ายได้ก็แค่ยอมรับมัน อะไรคือประเด็นของคำอธิบายที่ยืดยาวเช่นนี้ในตอนนี้?”

หลังจากนั้นกรรมการประมูลก็เคาะค้อนประมูลของเขา