บทที่ 1503

ยูลดึงชาร์ลีมานั่งข้าง ๆ

ทันทีที่พวกเขานั่งลง ยูลก็พูดกับชาร์ลีอย่างอบอุ่นว่า “มาเถอะชาร์ลี มากินข้าวก่อน อาหวังว่าอาหารจะถูกใจเธอนะ หรือจะให้แม่ครัวทำอย่างอื่นมาให้เธอดี”

ชาร์ลีรีบพูดว่า “ไม่เป็นไรครับอาโกลดิ้ง ผมกินจานที่ทำมาให้แล้วได้ครับ”

ยูลพยักหน้าแล้วเริ่มถามชาร์ลีเกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ชาร์ลีไม่มีอะไรต้องปิดบังคนในตระกูลโกลดิ้งมากนัก ยกเว้นเรื่องคัมภีร์วันสิ้นโลกซึ่งเป็นความลับที่ฝังลึกอยู่ภายในใจ เขาเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้พวกเขาฟังตามความเป็นจริง รวมทั้งชีวิตในช่วงก่อนจะถึงอายุสิบแปดปี ประสบการณ์ชีวิตหลังอายุสิบแปดปี ความคุ้นเคยกับอดีตนายท่านวิลสัน การแต่งงานกับแคลร์ และชีวิตหลังแต่งงาน

ยิ่งยูลและราเชลได้ฟังเรื่องราวในอดีตของชาร์ลีมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกหัวใจสลายและเสียใจมากขึ้นเท่านั้น ในสายตาของพวกเขา… ไม่ว่าจะอย่างไรชาร์ลีก็เป็นทายาทสายตรงของตระกูลเวด ในตอนนั้นพ่อของเขาคือดาวรุ่งที่ส่องประกายสว่างไสวมากที่สุดของครอบครัว ถ้าพูดอย่างมีเหตุผลแล้ว ชาร์ลีควรจะมีชีวิตที่หรูหราและสุขสบาย แต่ในความเป็นจริงเขาต้องประสบกับความยากลำบากและความสิ้นหวังในโลกภายนอกตั้งแต่เขายังเป็นเด็กอย่างต่อเนื่อง

หลังจากได้ยินเรื่องราวชีวิตของชาร์ลีแล้ว ยูลก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วถามว่า “ตอนนี้เธออยากทำอะไรล่ะชาร์ลี? เธอพร้อมจะกลับไปพบคุณปู่และสมาชิกครอบครัวที่เหลือของตระกูลเวดหรือยัง?”

ชาร์ลีส่ายหัว “พูดตามตรงนะครับอาโกลดิ้ง ผมยังไม่มีแผนอะไรเลย จริง ๆ แล้วผมสงสัยว่าตระกูลเวดมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อแม่ผม พวกเขายังคงเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมพ่อแม่ของผม จนกว่าผมจะรู้ความจริง ยังครับ…ผมยังไม่พร้อมที่จะกลับไปพบใครตอนนี้หรอกครับ”