บทที่ 1528

ดังนั้นเขาจึงต้องช่วยยูลแก้ปัญหานี้ แล้วถึงจะออกจากอีสต์คลิฟฟ์และกลับไปโอลรัสได้

เมื่อเห็นว่ายูลตกลงตามคำขอ เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยกแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วประกาศว่า “มาชาร์ลี มาดื่มฉลองกันเถอะ!”

ชาร์ลีพยักหน้าและชนแก้วกับเขาอีกครั้ง

เมื่อเห็นชายสองคนดื่มอย่างมีความสุข ราเชลก็บอกควินน์ด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “พ่อของลูกไม่ค่อยมีความสุขแบบนี้มานานแล้วนะ”

ควินน์พยักหน้าและตอบใกล้ ๆ หูแม่ของเธอว่า “ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่ลุงเวดประสบอุบัติเหตุจนถึงตอนนี้ พ่อไม่เคยมีความสุขเท่านี้เลยนะคะ”

ราเชลจับมือลูกสาวอยู่ใต้โต๊ะแล้วพูดเบา ๆ ว่า “ชาร์ลีเป็นคนดี ลูกต้องจับเขาไว้ให้ได้นะ!”

ควินน์รู้สึกเขินอายแล้วตอบว่า “แม่ก็… หนูจะจับเขาไว้ได้ยังไงคะ… พี่ชาร์ลีแต่งงานแล้ว แล้วตอนนี้ก็ยังไม่ได้หย่าด้วย”

ราเชลตอบอย่างจริงจังว่า “เด็กโง่ เขาเป็นคู่หมั้นของลูกตั้งแต่เด็ก ๆ มีคนมาแย่งสามีของลูกไป ไม่ใช่ลูกไปแย่งเขามานะ!”

ราเชลเว้นระยะอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “จริง ๆ แล้ว แม่ไม่เชื่อหรอกว่าจะมีครอบครัวไหนในโอลรัสที่มีลูกสาวที่คู่ควรกับชาร์ลี ชายที่ร่ำรวยที่สุดของที่นั่นก็ยังมีคุณสมบัติไม่ถึงขั้น ทั่วทั้งอีสต์คลิฟฟ์แล้วนอกจากลูก ก็มีเพียงหญิงสาวจากตระกูลชูลซ์เท่านั้นที่ดูจะเหมาะสมกับชาร์ลีหน่อย”

“แล้วอีกอย่างหนึ่งนะ ลูกกับเขามีข้อตกลงที่ต้องแต่งงานกัน ทั้งสองครอบครัวเป็นเพื่อนกันมานานหลายปี การที่ลูกต้องแต่งงานกับชาร์ลีก็ดูเป็นเรื่องสมเหตุสมผลมาก ราวกับว่ามีพรหมลิขิตเอาไว้แล้ว”

“จริง ๆ แล้ว เมื่อถึงเวลานั้นพ่อกับแม่ก็คงได้ลูกชายเพิ่มขึ้นมาอีกคน ถ้าเขาแต่งงานเข้ามาอยู่ในตระกูลของเรา! พ่อของลูกจะต้องมีความสุขทั้งวันอย่างแน่นอน!”

ใบหน้าอันสวยงามของควินน์ดูแดงระเรื่อ แล้วตอบอย่างอาย ๆ ว่า “แม่คะ หนูควรฉวยโอกาสนี้ยังไงดีคะ…หนูไม่มีประสบการณ์ในเรื่องนี้เลย…”