บทที่ 1554

เมื่อเอเดรียนเห็นพี่ชายคนโตของเขายอมรับข้อเสนออย่างง่ายดาย เขาก็ไม่สามารถหาเหตุผลอื่นมาสร้างปัญหากับยูลได้อีก เขาจึงกัดฟันกรอดแล้วพูดว่า “ได้! เราจะรอฟังผลการตรวจร่างกายของพี่! ถ้าพี่ยังไม่หายดี ฉันก็คิดว่าพี่คงไม่เหมาะที่จะดำรงตำแหน่งประธานบริษัทต่อไป ด้วยเหตุผลทางด้านสุขภาพและสภาพร่างกายของพี่ ดังนั้นพี่ควรสละตำแหน่งประธานบริษัทให้กับคนที่มีสุขภาพแข็งแรงได้ทำหน้าที่นี้แทน!”

ชาร์ลีซึ่งไม่ได้พูดอะไรเลยตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ได้แต่ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าต้องหาคนที่มีสุขภาพแข็งแรงมารับรับตำแหน่งประธานบริษัท ผมก็เชื่อว่าทั้งคุณและน้องชายของคุณก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะรับตำแหน่งนี้ได้”

เอเดรียนตะโกนออกมาดัง ๆ ว่า “ให้ตายสิ! หยุดพูดเรื่องไร้สาระที่นี่ได้แล้ว! สุขภาพฉันยังดีมาก!”

“อย่างนั้นเหรอ?” ชาร์ลีทำเสียงเย้ยหยันในขณะที่พูดว่า “ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณจะต้องเป็นคนไร้สมรรถภาพไปแล้วนี่… ใช่ไหม? คุณไม่สามารถมีลูกได้แล้วยังมีหน้ามาบอกว่ามีสุขภาพดีมากอีกเหรอ? นั่นหมายความว่าการเป็นคนไร้สมรรถภาพนั้นไม่มีความสำคัญอะไรกับคุณเลยหรือไง?”

เอเดรียนระงับความโกรธและความคับข้องใจในเรื่องที่จู่ ๆ เขาก็กลายเป็นคนไร้สมรรถภาพเอาไว้ ซึ่งตามลักษณะนิสัยและบุคลิกของเขาแล้วเขาจะต้องยอมไม่ได้และคงต้องเคลียร์กับชาร์ลีไปแล้ว

เหตุผลที่เขาระงับความโกรธเอาไว้และเหตุผลที่เขาไม่ยอมพูดอะไรกับชาร์ลีเลย ก็เพราะเขาให้ความสำคัญกับการรับตำแหน่งประธานบริษัทเป็นอันดับแรก

แต่เขาไม่คาดคิดว่าชาร์ลีจะเริ่มเยาะเย้ยถากถางเขาด้วยเรื่องนี้ ทั้ง ๆ ที่เขายังไม่ได้พูดอะไรในเรื่องนี้เลยก็ตาม นั่นก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกโกรธอย่างมากและทำใจเย็นต่อไปไม่ไหวจนโพล่งออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “ชาร์ลี เวด! ไอ้เด็กเมื่อวานซืน! ฉันได้สืบและตรวจสอบภูมิหลังของแกแล้ว! แกเป็นแค่ลูกเขยกระจอก ๆ จากโอลรัสฮิลล์! ทำไมถึงกล้ามาทำอวดดีต่อหน้าฉัน?!”

เมื่อโรแกนเห็นเอเดรียนควบคุมสติไม่อยู่แล้วระเบิดออกมา เขาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับกัดฟันแน่นแล้วก่นด่าว่า “ชาร์ลี เวด! แกใช้วิธีไหนมาเล่นงานพวกเรา?! ถ้าวันนี้แกไม่ยอมทำให้เรากลับไปอยู่ในสภาพปกติได้ ก็อย่าหาว่าเราไม่ไว้หน้าแกแล้วกัน! ถึงพี่ชายคนโตของเราจะเป็นพวกเดียวกับแก แต่ฉันก็จะไม่ปล่อยแกไปแน่!”

ริกลีย์และวิลเฮล์มที่นั่งอยู่ด้านหลังสุดของห้องประชุมได้ยับยั้งความรู้สึกโกรธที่มีต่อชาร์ลีเอาไว้ พวกเขาไม่กล้าพูดอะไรออกมาเลย เพราะกลัวว่าจะทำให้เกิดความเสียหายกับเอเดรียนและโรแกน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าพ่อของตัวเองกำลังโจมตีชาร์ลีอยู่ พวกเขาทั้งคู่ก็ลุกขึ้นยืนทันที

ริกลีย์พูดอย่างชั่วร้ายว่า “แกคือชาร์ลีใช่ไหม? ถ้าแกไม่ยอมแก้ปัญหานี้ให้เราล่ะก็ ฉันจะทำให้แกต้องกลับไปโอลรัสฮิลล์พร้อมกับโลงไม้!”

วิลเฮล์มกลัวจะน้อยหน้า เขาจึงพูดขึ้นว่า “แกลืมเรื่องที่กลับไปโอลรัสฮิลล์ในโลงไม้ไปได้เลย! เพราะฉันจะส่งเถ้ากระดูกของแกออกไปแทน!”

ในเวลานี้ยูลตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “พวกแกกำลังก่อกบฏอยู่หรือไง? แกยังคิดว่าฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวอยู่ไหม? แกคิดว่าจะสามารถเหยียบย่ำฉันได้เพียงเพราะฉันป่วยไปพักนึงงั้นเหรอ?”