บทที่ 1560

ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาทั้งสี่คนก็ต้องใช้ชีวิตแบบขันทีต่อไปอย่างนั้นเหรอ?!

แล้วเมื่อไหร่พวกเขาถึงไม่ต้องใช้ชีวิตในแต่ละวันที่ดูน่าสังเวชอย่างนี้ได้เสียทีล่ะ?!

แต่ด้วยความที่ชาร์ลีพูดออกไปแล้ว จึงไม่มีใครกล้าโต้แย้งอะไร

ไม่เช่นนั้นชาร์ลีจะไม่มีความสุข แล้วพวกเขาก็จะไม่สามารถฟื้นคืนสมรรถภาพในชีวิตนี้ได้ แล้วชีวิตของพวกเขาจะไม่จบสิ้นลงหรอกเหรอ?

ดังนั้นเอเดรียนจึงทำได้เพียงพูดอย่างอ่อนน้อมว่า “วางใจได้เลยครับคุณเวด พวกเราทุกคนจะทำตัวให้ดีอย่างแน่นอน!”

ชาร์ลีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า “ลุกขึ้นเถอะ ถ้าคนจากฝ่ายกฎหมายเข้ามาเห็นเข้า พวกเขาจะต้องรู้สึกว่านี่เป็นอะไรที่แปลกมากแน่ ๆ”

ในที่สุดพวกเขาทั้งสี่คนก็ยืนขึ้นหลังจากได้ยินคำพูดของเขา

หลังจากนั้นชาร์ลีก็พูดอย่างเย็นชาว่า “ก่อนที่ผมจะเปิดเผยตัวตนต่อหน้าสาธารณชน คุณทั้งสี่คนไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้กับคนอื่นแม้แต่คำเดียว ไม่งั้นผมจะไม่ให้อภัยพวกคุณแน่!”

เอเดรียนรู้ว่าเขาไม่สามารถยั่วยุชาร์ลีได้ ชาร์ลีไม่เพียงเป็นนายน้อยของตระกูลเวดเท่านั้น แต่เขายังมีพี่ชายคนโตของเขาคอยสนับสนุนเขาด้วย สิ่งสำคัญมากกว่านั้นก็คือ ‘ชะตากรรม’ ของพวกเขาทั้งสี่คนล้วนอยู่ในกำมือชาร์ลี ถึงแม้ว่ามีคนมาเฆี่ยนตีพวกเขาจนตาย พวกเขาก็ไม่กล้าทำให้ชาร์ลีรู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างแน่นอน

ดังนั้นเอเดรียนจึงรีบตอบตกลงโดยไม่ลังเลในขณะที่พูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงครับคุณเวด คุณมั่นใจได้เลยว่า เราจะไม่เปิดเผยอะไรที่เกี่ยวกับคุณให้คนอื่นรู้เด็ดขาด!”

อีกสามคนก็พยักหน้าอย่างนอบน้อม

เมื่อชาร์ลีเห็นทัศนคติที่ดูจริงใจของพวกเขาแล้ว เขาก็พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะพูดกับยูลว่า “อาโกลดิ้งครับ ผมจะนั่งอยู่ในกลุ่มผู้ชมในระหว่างที่มีการแถลงข่าวหลังจากนี้ ผมไม่อยากเปิดเผยตัวเองต่อหน้าสื่อ”

ยูลพยักหน้าแล้วพูดว่า “ได้เลยชาร์ลี อาจะบอกให้เลขาเตรียมจัดที่นั่งให้เธอนะ”

ในไม่ช้าก็มีคนจากฝ่ายกฎหมายของโกลดิ้งกรุ๊ปมากกว่าสิบคนเดินเข้ามาในห้องประชุม