บทที่ 1581

ชาร์ลีเดินตามลอรีนเข้าไปในบ้าน

ที่อยู่อาศัยของตระกูลดัง ๆ ในอีสต์คลิฟฟ์นั้นมีความหรูหรามาก เมื่อคุณเดินผ่านประตูเข้าไป แค่ห้องนั่งเล่นห้องเดียวก็เกือบจะใหญ่เท่ากับห้องจัดเลี้ยงเล็ก ๆ แล้ว

ในเวลานี้ห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากมาย และส่งเสียงพูดคุยกันอย่างเซ็งแซ่ บุคคลสำคัญของอีสต์คลิฟฟ์มารวมตัวอยู่ในห้องจัดเลี้ยงกันมากมาย โดยจับกลุ่มคุยกันเป็นกลุ่ม ๆ

คุณหญิงโธมัสพร้อมกับสามีของเธอกำลังพูดคุยและหัวเราะอยู่กับเพื่อนเก่าวัยเดียวกับเธอหลายคน

ลอรีนรีบพูดกับชาร์ลีว่า “คุณย่าของฉันอยู่ตรงนั้นไง ไปพบท่านกันเถอะค่ะ”

ชาร์ลีพยักหน้าแล้วพูดพร้อมกับยิ้ม “เรามาทันเวลามอบของขวัญที่ผมเตรียมมาให้คุณย่าของคุณพอดีเลย!”

พวกเขาเดินเข้าไปอยู่ตรงหน้าคู่สามีภรรยาสูงอายุคู่นั้น แล้วลอรีนก็ทักทายพวกเขาด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น “คุณย่ากับคุณปู่คะ หนูขอแนะนำเพื่อนให้รู้จักหน่อยนะคะ… นี่คือชาร์ลี เวด เพื่อนสมัยเรียนวิทยาลัยของหนูเองค่ะ!”

คุณหญิงโธมัสยิ้มแล้วพูดว่า “โอ้ เพื่อนสมัยเรียนวิทยาลัยของลอรีน! ยินดีต้อนรับจ้ะ!”

จากนั้นเธอก็พูดว่า “ว่าแต่ลอรีนจ๊ะ ย่าจำเด็กสาวที่เป็นเพื่อนสนิทกับเธอตอนเรียนวิทยาลัยได้ เธอชื่อแคลร์ วิลสันใช่ไหม?”

ชาร์ลีรีบตอบว่า “สวัสดีครับคุณท่านโธมัส ผมเป็นสามีของแคลร์เองครับ จริง ๆ แล้วแคลร์อยากจะมางานเลี้ยงวันเกิดของท่านด้วยตนเอง แต่เธอติดทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัว เธอเลยให้ผมมาที่นี่แทนคีบ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่เธอมาเองไม่ได้”

คุณหญิงโธมัสตอบด้วยรอยยิ้ม “โอ้ แคลร์แต่งงานแล้ว!”

จากนั้นเธอก็หันไปหาลอรีนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ลอรีนเห็นไหม! เพื่อนสมัยเรียนวิทยาลัยของเธอต่างแต่งงานกันไปทีละคนสองคน แล้วเธอยังไม่ยอมมีแฟนอีก ฟังนะ! ไม่ต้องกลับไปที่โอลรัสฮิลล์หรอก กลับมาหาแฟนที่อีสต์คลิฟฟ์ซะ แล้วแต่งงานแต่งการไปเร็ว ๆ ! อย่าทำให้ย่าต้องกลุ้มใจเรื่องของเธอเลยนะ!”

จิตใจของลอรีนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายในเวลานั้น

เธอตกหลุมรักชาร์ลีอย่างหัวปักหัวปำ ดังนั้นเธอจึงแอบตัดสินใจอยู่ภายในใจว่า… ชาร์ลีเป็นเพียงคนเดียวที่เธอจะแต่งงานด้วย