บทที่ 1585

ไอ้บ้าเอ๊ย!”

ดีแลนตะโกนออกไปอย่างเย็นชา “แกใกล้จะถึงวันตายเข้าไปทุกทีแล้ว แต่ยังกล้าปฏิเสธความผิดพลาดของตัวเองในเวลาเช่นนี้อีก ยอมรับมาเถอะว่าแกโกหก! แกกล้ามากนะที่เอาคุณโกลดิ้งจากโกลดิ้งกรุ๊ปเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย ถ้าคุณโกลดิ้งตำหนิเราในเรื่องนี้ แกจะรับผิดชอบไหวเหรอ?”

ชาร์ลียิ้มก่อนจะพูดว่า “ถ้านายไม่เชื่อผม ก็โทรไปหาคุณโกลดิ้งได้เลย แล้วถามว่าเขาเป็นคนมอบภาพวาดนี้ให้ฉันด้วยตัวเองหรือเปล่า”

“เฮอะ!” ดีแลนแสยะปากแล้วพูดต่อว่า “ถึงฉันจะเป็นนายน้อยของตระกูลโคช ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ไปติดต่อคุณโกลดิ้งโดยตรงหรอก ตอนนี้แกมาอวดอ้างสร้างเรื่องก็เพราะแกรู้ว่า ฉันไม่สามารถโทรถามคุณโกลดิ้งว่าภาพวาดเป็นของจริงหรือของปลอมใช่ไหมล่ะ?”

ชาร์ลีไม่ได้แสดงความคิดเห็นออกมา แต่พูดเพียงว่า “ไม่มีประโยชน์ที่จะโต้เถียงและคุยโวในเรื่องนี้โดยไม่ได้ทำอะไรเลย ฉันว่าทางที่ดีเราควรหาผู้เชี่ยวชาญในการประเมินราคามาตรวจสอบที่นี่จะดีกว่านะ”

“ไม่จำเป็น” ดีแลนหัวเราะเยาะในขณะที่พูดว่า “จะบอกอะไรให้นะ ฉันได้เชิญริกลีย์ที่เป็นนายน้อยคนโตของตระกูลโกลดิ้งมาที่นี่ในวันนี้ด้วย ถ้าภาพวาดนี้เป็นของแท้ ก็คงเป็นภาพวาดที่อยู่ในคอลเลกชันของลุงเขา ถ้าเขามาถึงเมื่อไหร่เราก็ถามเรื่องนี้กับเขา แล้วจะได้รู้ความจริงกันเสียที!”

ชาร์ลีหัวเราะดังยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ แล้วพูดขึ้นมาว่า “เอาล่ะ! ถ้านายยืนกรานที่จะรอให้นายน้อยคนโตของตระกูลโกลดิ้งมาที่นี่ งั้นก็รอให้เขามาถึงก่อนแล้วกัน”

ดีแลนไม่คาดคิดจริง ๆ ว่า ชาร์ลีจะไม่รู้สึกกลัวในสิ่งที่เขาพูดออกไป ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่รู้สึกผิดอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาจึงอดรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยไม่ได้

ถ้าเขานำภาพวาดของปลอมมาที่นี่ แล้วแกล้งบอกว่า เป็นของแท้ที่ได้มาจากคอลเลกชันของสะสมของคุณโกลดิ้ง หลังจากที่ได้ยินว่า หลานชายคนโตของคุณโกลดิ้งจะมาที่นี่ เขาก็คงรีบหนีไปแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นนายน้อยคนโตแห่งตระกูลโกลดิ้งก็จะมาเปิดเผยความจริงทั้งหมด

แต่ชาร์ลีไม่มีทีท่าว่าจะวิ่งหนีออกไปเลย ดังนั้นดีแลนจึงได้แต่สงสัยว่า ทำไมไอ้หนุ่มคนนี้ถึงได้มีความมั่นใจนัก

ถึงแม้เขาดูเหมือนจะมีสายสัมพันธ์ที่ดีกับใคร ๆ ในโอลรัส ฮิลล์ แต่เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะมีสายสัมพันธ์กับยูลที่นี่ด้วย… จริงไหม?

ยูลคือใครน่ะเหรอ? เขาคือหัวหน้าตระกูลโกลดิ้ง ซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดเป็นอันดับสามในอีสต์คลิฟฟ์!

ไม่ต้องพูดถึงชาร์ลีหรอก แม้แต่พ่อของดีแลนเองก็ยังไม่รู้จักคุ้นเคยกับยูลเลย แล้วชาร์ลีผู้เป็นลูกเขยกระจอก ๆ จากเมื่องเล็ก ๆ ในโอลรัสฮิลล์ จะมารู้จักคุ้นเคยกับยูลได้อย่างไร? มันเป็นไปไม่ได้เลย!

ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนว่า “นายน้อยคนโตของตระกูลโกลดิ้งมาถึงที่นี่แล้ว!”