บทที่ 1589

ดีแลนรู้สึกเหมือนกำลังจะตายอยู่ในเวลานี้

เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ชาร์ลีมีความสามารถแบบไหน ถึงได้ทำให้นายน้อยของตระกูลโกลดิ้งทำตัวสุภาพและให้ความเคารพเขาอย่างมาก!

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ทางด้านการดูฮวงจุ้ยจริง ๆ แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้เลยที่ริกลีย์จะให้เกียรติเขาถึงขนาดนี้… จริงไหม?

แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะถามคำถามนี้

เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เมื่อดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ ก็เห็นได้ชัดว่า ริกลีย์ให้ความเคารพชาร์ลีมากจริง ๆ

ในเวลานี้เจอรีลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ได้ตระหนักแล้วว่า ริกลีย์ไม่ใช่แขกที่โดดเด่นที่สุดของเขาในวันนี้ เพราะจริง ๆ แล้วเด็กหนุ่มนามสกุลเวดนั้นต่างหาก ที่เป็นแขกที่โดดเด่นที่สุดของพวกเขา!

เขาจึงรีบบอกดีแลนว่า “ดีแลน! ทำไมเธอไม่ยังรีบไปขอโทษคุณเวดอีกล่ะ?”

ดีแลนไม่คาดคิดจริง ๆ ว่า ลุงของเขาจะตะโกนบอกให้เขาไปขอโทษชาร์ลีด้วยเหมือนกัน เห็นได้ชัดว่า แม้แต่สมาชิกในครอบครัวของเขาเองก็ไม่ได้อยู่ข้างเขาในครั้งนี้

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะอารมณ์เสียและไม่พอใจชาร์ลีเป็นอย่างมากอยู่ในใจลึก ๆ แต่เขาก็ไม่กล้าสร้างปัญหากับชาร์ลีอีก เขาทำได้แต่ร้องไห้โฮในขณะที่พูดว่า “คุณเวดครับ ผมขอโทษ ผมไม่ควรดูถูกเหยียดหยามคุณเลย ผมหวังว่าคนใจกว้างอย่างคุณคงไม่ถือสาคนใจแคบอย่างผมหรอกนะครับ…”

ชาร์ลีโบกมือก่อนจะพูดว่า “ทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ฉันไม่เก็บมาใส่ใจหรอก”

ดีแลนถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกทันที เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่า ชาร์ลีจะไม่แค้นเคืองอะไรเขาเลย เขาจึงรีบโค้งคำนับให้ชาร์ลีในขณะที่พูดว่า “ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณนะครับคุณเวด!”

ชาร์ลีโบกมือพร้อมกับพูดว่า “นายไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดที่มีพิธีรีตองแบบนั้นกับฉันหรอก ถึงแม้ว่านายจะด่าและดูถูกเหยียดหยามฉันในตอนนี้ ฉันก็จะไม่ถือสาอะไรนายหรอก แต่การเดิมพันของเรายังคงต้องดำเนินต่อไป อย่างคำกล่าวที่ว่า… ลูกผู้ชายควรรักษาคำพูดและยึดมั่นในผลสุดท้ายของการเดิมพัน!”

"ฮ?!”

เมื่อดีแลนได้ยินชาร์ลีพูดว่า ต้องการวางเดิมพันต่อ เขาก็รู้สึกเหมือนตกลงไปในหุบเหวทันที!