บทที่ 162

นายเยลแมนยิ้มโดยไม่พูดอะไร

ทุกคนต่างสงสัยขณะรอผล

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในเวลานี้จาเร็ดกำลังจ้องมองไปในอากาศขณะที่เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อย

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงดังมาจากทางทิศตะวันตก! หลังจากนั้นลมแรงพัดไปทั่วสวน และมีแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากพื้นดิน

ซีคยิ้มขณะมองไปที่โทรศัพท์มือถือของเขา และพูดว่า “จากฟีดข่าวที่ฉันเพิ่งได้รับดูเหมือนว่ามีคนพยายามเคลื่อนย้ายหินบางก้อน และมันทำให้เกิดการระเบิด และแผ่นดินไหวขนาด 2.4 ทางทิศตะวันตก ตำรวจจับผู้ร้ายได้แล้ว”

ในเวลานี้จาเร็ดเงยหน้าขึ้น และเขาก็ไม่ได้ดูหยิ่งผยองเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป เขายิ้มอย่างเชื่องช้าก่อนจะพูดว่า “คุณเยลแมนคุณเหลือเชื่อจริง ๆ ! ฉันยอมรับความพ่ายแพ้ วันนี้ฉัน จาเร็ด ยัง แพ้คุณ ฉันจะถอนตัวจากงานเลี้ยงนี้ทันที”

หลังจากนั้นจาเร็ดก็หยิบหยกของเขาขึ้นมาก่อนที่เขาจะหันกลับไปในขณะที่เขาเตรียมพร้อมที่จะจากไป

"ช้าก่อน!" ซีคก็ตะโกนขึ้น "คุณยัง เนื่องจากคุณได้เข้าร่วมการแข่งขันแล้วคุณควรปฏิบัติตามกฎ”

“คุณหมายถึงกฎอะไร?” จาเร็ดถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“ตามกฎถ้าคุณแพ้ผู้ชนะมีสิทธิ์ที่จะเอาของที่เป็นของคุณไป! ยิ่งไปกว่านั้นคุณต้องประกาศต่อสาธารณะโดยระบุว่าคุณจะแสดงความเคารพ และปฏิบัติตามคำสั่งของคุณเยลแมนทั้งหมดในอนาคต”

“ไร้สาระ! นี่เป็นเพียงสถานที่จัดเลี้ยง ไม่มีทางที่ผมจะยอมให้คุณปล้นอาวุธวิเศษของผมแบบนั้น ยิ่งไปกว่านั้นคุณกำลังฝันถ้าคุณคาดหวังให้ผมเคารพ และปฏิบัติตามคำสั่งของคนอื่น”

จาเร็ดรู้สึกรำคาญมากในเวลานี้ เขาหยิ่งผยอง และอารมณ์ร้าย เขาจะยอมจำนนต่อคำสั่งของคนอื่นได้อย่างไร?

แจ็คยกมือขึ้นขณะที่เขาหยิบเครื่องรางอื่นออกมา และเขาก็เริ่มสวดมนต์ก่อนที่เขาจะตะโกนว่า “ปฏิบัติตามกฎเดี่ยวนี้!”

เพล้ง!

ในเวลานี้จู่ ๆ หยกของจาเร็ดก็แตกออกเป็นสองซีกขณะที่มันตกลงสู่พื้น

"นาย!"