บทที่ 175

เห็นได้ชัดว่าแฮโรลด์กำลังดูถูกชาร์ลี

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเต็มไปด้วยความแค้นต่อแคลร์ซึ่งได้เป็นกรรมการบริษัท

เมื่อแฮโรลด์เห็นว่าทั้งคู่มาที่นี่เพื่อดูที่อยู่อาศัยที่ธอมป์สัน เฟิร์ส เขาจึงต้องการฉวยโอกาสเสียดสี และสร้างความบันเทิงให้กับพวกเขา

ชาร์ลียิ้มเยาะทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงเหน็บแนมของแฮโรลด์ที่มีต่อแคลร์ และตัวเขาเอง "อะไรนะ? ถ้ามีคนอย่างคุณสามารถดูอสังหาริมทรัพย์ที่ธอมป์สัน เฟิร์ส ได้แล้วทำไมวันนี้เราถึงมาที่นี่ไม่ได้ล่ะ?”

แฮโรลด์หัวเราะเยาะก่อนที่เขาจะพูดว่า “เหตุผลที่ครอบครัวของฉัน และฉันสามารถมาที่นี่ได้ในวันนี้ก็เพราะว่าเราสามารถซื้อบ้านหลังหนึ่งที่นี่ได้! นายสามารถซื้อบ้านที่นี่ได้เหรอไง?”

ชาร์ลียิ้มก่อนที่เขาจะตอบว่า “คุณแน่ใจได้แค่ไหนว่าผมจะไม่สามารถซื้อบ้านที่นี่ได้เลย?”

แฮโรลด์ตะคอกในเวลานี้ “ถ้านายสามารถซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่นี่ได้ ฉันก็คงเป็นผีไปแล้ว! นายรู้หรือไม่ว่าบ้านที่นี่ราคาเท่าไหร่? แม้แต่บ้านที่เล็กที่สุดในธอมป์สัน เฟิร์ส ก็มีขนาดหนึ่งร้อยยี่สิบตารางเมตร และมีราคาอย่างน้อยสิบล้านเหรียญ! นายมีเงินสิบล้านเหรียญเหรอไง?”

ชาร์ลีหัวเราะ “ทำไมผมต้องดูบ้านหลังเล็กที่สุดหลังหนึ่งด้วยล่ะ? ถ้าผมต้องการซื้อบ้าน ผมจะได้บ้านหลังใหญ่ที่สุดแน่นอน”

“โห่!” แฮโรลด์พูดขณะที่เขาหัวเราะ “บ้านที่ใหญ่ที่สุดสองร้อยสี่สิบตารางเมตร? นายมีความทะเยอทะยานมากเกินตัวของนายเองนะ”

ในตอนนี้เวนดี้ก็หัวเราะขณะที่เธอพูดว่า “ใช่ ชาร์ลี นายคิดว่าจะซื้อบ้านสองร้อยสี่สิบตารางเมตรได้จริงหรือ? แม้แต่ครอบครัวของเราก็ไม่สามารถซื้อบ้านหลังนั้นได้! นายคิดว่านายเป็นใคร? นายจะสามารถจ่ายได้อย่างไรกัน?”

ชาร์ลีมองเธอก่อนจะยิ้มและพูดว่า “ใครบอกว่าผมอยากซื้อบ้านสองร้อยสี่สิบตารางเมตร?”

เวนดี้ตะคอกก่อนที่เธอจะถามว่า “แล้วนายจะว่ายังไง? นายไม่ได้บอกว่านายสนใจบ้านหลังใหญ่ที่สุดหรือ? ตอนนี้นายกำลังพยายามกลับคำพูดของนายอยู่รึปล่าว?”

ชาร์ลีหัวเราะก่อนที่เขาจะตอบว่า “เวนดี้ คุณไม่รู้อะไรมากเลยใช่ไหม? คุณไม่รู้หรือว่าอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในธอมป์สัน เฟิร์ส ทั้งหมดคือวิลล่าที่ตั้งอยู่ใจกลางที่ที่นี่”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” เวนดี้เริ่มหัวเราะออกมาดัง ๆ “ วิลล่า? วิลล่าที่เล็กที่สุดก็มีราคาหลายสิบล้านดอลลาร์เช่นกัน! ยิ่งไปกว่านั้นวิลล่าที่แพงที่สุดคืออย่างน้อยหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ นายจะไม่สามารถประหยัดเงินได้ถึงหรอกนะ แม้ว่านายจะทำงานหนักมาแปดชั่วอายุคนแล้วก็ตาม!”