บทที่ 24

ชาร์ลีไม่รู้เรื่องอะไรเลย เขาทำได้เพียงทำตัวให้กลมกลืนกับผู้อาวุโสรอบตัวเขา และเริ่มต้นประท้วง ราวกับกำลังสวดมนต์ เขาถามลุงข้าง ๆ เขาเพื่อให้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ปรากฎว่า บริษัท เอเซล อินชัวร์รันส์ แห่งนี้นำเสนอแพ็คเกจประกันที่ให้ผลตอบแทนสูงมาก ผู้สูงอายุกลุ่มนี้ได้รับผลตอบแทนสูงจนกลายมาเป็นลูกค้าของบริษัทโดยการซื้อประกันภัยจำนวนมากจากบริษัทนี้

ตามข้อตกลงของพวกเขา วันนี้ควรจะเป็นวันที่พวกเขาได้รับเงินปันผล แต่เมื่อคนเหล่านี้มาเรียกร้องเงินของพวกเขา กลับพบว่าประตูบริษัทถูกล็อคหนาแน่น และมีพนักงานเพียงไม่กี่คนที่ถูกทิ้งไว้ที่ประตูเพื่อปิดกั้นพวกเขาโดยใช้ข้อแก้ตัวโง่ ๆ

ในที่สุดพวกเขาก็รู้ตัวแล้วว่าพวกเขาได้ตกเป็นเหยื่อของกลโกงการลงทุนที่หลอกลวง

ไม่น่าแปลกใจที่เอเลนเรียกร้องให้เขามาช่วยเธอประท้วง

ชาร์ลีนวดหน้าผากด้วยความปวดหัว เขาถามเอเลนว่า "คุณแม่ซื้อไปเท่าไหร่ครับ?"

เอเลนพูดอย่างลนลาน “พวกเขาบอกว่าเราได้รับเงินปันผลจำนวนมากจากการลงทุนด้านประกันดังนั้นฉันเหมือนโดนล้างสมอง และประกันของพวกเขาด้วยเงินออมทั้งหมดของเรา…”

ชาร์ลีอ้าปากค้างด้วยความตกใจสุดขีด "อะไรนะครับ? คุณแม่ใช้เงินออมทั้งหมดเพื่อซื้อกรมธรรม์นี่เหรอครับ?”

เอเลนรู้สึกละอายกับคำพูดของเขามากจนเธอโกรธ และตะโกนว่า “เธอคิดว่าเธอเป็นคนเดียวที่มีปากไว้พูดเหรอไง? ทำไมถึงพูดเสียงดังจัง นี่เธอคิดว่าฉันยังอับอายไม่พอเหรอไง? ทำไมเธอไม่ใช้ลำโพงเพื่อป่าวประกาศเลยล่ะ!”

เธอยังคงโกรธแค้นชาร์ลีต่อไป “ถ้านายประสบความสำเร็จสักหน่อย นายคิดว่าฉันจะซื้อประกันหลอกลวงเหล่านี้เหรอไง? ถ้าฉันไม่ซื้อประกันสำหรับตัวฉันเองแล้ว เธอคิดว่าฉันจะให้เธอดูแลฉันได้อย่างนั้นเหรอ?”

ผู้ชายไร้ประโยชน์คนนี้หาเลี้ยงครอบครัวตัวเองไม่ได้ เขายังมีหน้ามากวนประสาทอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?!

จากนั้นเธอก็คำรามใส่ชาร์ลี “ฉันขอเตือนนะ เก็บปากนายไวประท้วงต่อเถอะ อย่าได้หยุดแม้เเต่วินาทีเดียว!”

ชาร์ลีเม้มริมฝีปาก และพยักหน้า “ได้ครับคุณแม่”

ในขณะนี้มีผู้หญิงหลายคนเข้ามา และสบตากับชาร์ลีก่อนจะถามว่า “เอเลนนั่นลูกเขยของเธอใช่ไหม?”