บทที่ 244

”ยาวิเศษนั่นคือยาอะไร?” ชาร์ลีถามด้วยความประหลาดใจ

เขาอยากรู้ว่ายาวิเศษนี้เป็นยาชนิดใด ทำไมถึงหายากและทำให้แอนโธนีดูสนใจมากขนาดนี้

แอนโธนีรีบหยิบกล่องหยกออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ก่อนที่เขาจะเปิดมันอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นเขาก็พูดว่า “ยาวิเศษนี้ราคาห้าล้านดอลลาร์ แต่มันคุ้มค่ามาก ๆ ! หลังจากกินยาไปครึ่งเม็ดฉันก็รู้สึกดีขึ้นมากเลย นั่นคือเหตุผลที่ฉันพกยาอีกครึ่งเม็ดนี้ติดตัวมาด้วย คุณเวดคุณดูสิ”

ผู้คนเริ่มมาล้อมรอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว เพราะพวกเขาต้องการเห็นยาวิเศษที่แอนโธนีพูดถึง พวกเขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่ายาวิเศษชนิดใดที่จะทำให้แพทย์ผู้นี้หลงใหลได้มากขนาดนี้

เมื่อทันที ที่แอนโธนีเปิดกล่องหยกกลิ่นของยาก็อบอวลไปในอากาศทันที

หลังจากเปิดกล่องเม็ดยาวิเศษที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งในกล่องหยกแล้ว แอนโธนี่ก็หยิบมีดหยกขนาดเล็กออกมา และตัดเม็ดยาออกเล็กน้อยก่อนที่จะส่งให้ชายวัยกลางคนและรูเบนได้ลองใช้

พวกเขาสองคนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยัดยาเม็ดเล็ก ๆ เข้าไปในปาก

“ดร. ซิมมอนส์! ยาชนิดนี้คืออะไร? ฉันมักจะรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกเพราะกระดูกหัก ฉันต้องทนทุกข์ทรมานมานานมาก แต่ตอนนี้ความเจ็บปวดนั้นหายไปหมดแล้ว!”

รูเบนยังคงตะลึงในเวลานี้ ก่อนจะพูดไปว่า “ปอดของฉันรู้สึกอึดอัดมาตลอด แต่ฉันรู้สึกดีขึ้นทันทีหลังจากลองใช้ยาตัวนี้”

แอนโธนียิ้มก่อนที่เขาจะตอบไปว่า “ในที่สุดพวกคุณก็เข้าใจสิ่งที่ฉันกำลังสื่อถึงอยู่ในตอนนี้!”

ชายวัยกลางคนจากตระกูลมัวร์ดูประหลาดใจมากขณะที่เขาจ้องมองแอนโธนี่ด้วยความหวาดกลัว “ยาวิเศษนี้ วิเศษมาก หากคุณสามารถผลิตยาเม็ดนี้ได้อีก ฉันยินดีจ่ายเงินเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อมัน!”

ในเวลานี้ แอนโธนียิ้มอย่างขมขื่น ขณะที่เขาตอบไปว่า “ฉันได้พยายามศึกษาเนื้อหาของยาวิเศษนี้แล้ว อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าฉันไม่สามารถหาซื้อใบสั่งยานี้ได้อย่างถูกต้อง ฉันกลัวว่ายาวิเศษที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง จะเหลือเพียงเม็ดเดียวในโลกนี้เท่านั้น”

เมื่อชาร์ลีเห็นเม็ดยาครึ่งเม็ดที่เหลืออยู่ในกล่องหยก เขาก็ตะลึงและหัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะเงียบไปอีกครั้ง

“ดร.ซิมมอนส์ คุณซื้อยาวิเศษนี้ในราคาห้าล้านดอลลาร์ใช่ไหม?”