บทที่ 252

ใครจะไปรู้ว่าคุณท่านวิลสัน เป็นเพียงผู้ศรัทธาในพระพุทธศาสนาเท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วเธอเป็นคนที่โลภมากและไร้ยางอายในตัวเอง!

ในตอนนั้น เขายินดีที่จะคุกเข่าต่อหน้าใครก็ได้ ถ้าคน ๆ นั้นเสนอที่จะให้เงินหนึ่งล้านดอลลาร์แก่เขา

ไม่มีใครสามารถต้านทานแรงดึงดูดของเงินได้หรอก เมื่อพวกเขาขัดสน

ผู้ที่สามารถเก็บรักษาเงินได้อย่างแท้จริง คือคนที่มีเงินมากพอที่จะใช้จ่ายเท่านั้น

เงินสิบหรือยี่สิบล้านดอลลาร์สำหรับชาร์ลีตอนนี้คืออะไรเหรอ? ในตอนนี้ เขามีเงินในบัญชีธนาคารหลายหมื่นล้านดอลลาร์ และบริษัท เอ็มแกรนด์ กรุ๊ป ทำกำไรให้เขาได้หลายหมื่นล้านดอลลาร์ทุกปี เขาไม่รู้ว่าจะใช้เงินไปกับอะไรได้อีก

ดังนั้น อะไรคือประเด็นที่เขาจะต้องยอมรับเงินยี่สิบล้านดอลลาร์จากพวกเขาในตอนนี้? เขาค่อนข้างจะไม่อยากจะรับเงินเท่าไหร่ แต่อยากให้พวกเขาได้ไหว้และปฏิบัติดีต่อเขาในฐานะผู้มีพระคุณของพวกเขาแทน เพื่อที่พวกเขาจะได้แสดงความเคารพนับถือต่อเขามากขึ้นในอนาคต

นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการจริง ๆ

แต่เขาจะบอกจัสมินได้อย่างไรว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่?

ตอนนี้ จัสมินรู้สึกว่าเขาเป็นนักบุญที่ทำกับเงินเหมือนกับว่ามันเป็นสิ่งสกปรก

หากเป็นเช่นนั้น เขาก็จะปล่อยให้เธอได้คิดแบบนั้นต่อไป

ในเวลานี้ จัสมินยังคงดื่มไวน์แดงของเธอต่อไป ในขณะที่เธอพึมพำกับตัวเองว่า “ที่จริงฉันสามารถทนต่อทุกอย่างได้ แต่ฉันไม่อยากถูกตระกูลมัวร์จัดการ และควบคุมในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานของฉันเอง ฉันไม่ต้องการเป็นเบี้ยที่ถูกควบคุมและถูกใช้เพื่อพัฒนาธุรกิจของตระกูลมัวร์ ฉันไม่ต้องการให้ความเยาว์วัยและความสุขของฉันแก่พวกเขาไป ฉันไม่อยากเดินตามรอยแม่ของฉันและทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า…”