บทที่ 269

แคลร์เดินทางไปที่ทำงานใหม่ของเธอในเช้าวันรุ่งขึ้น

ในขณะเดียวกันชาร์ลีก็ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าของเขาไปที่ตลาดสด

ในขณะที่แคลร์ยุ่งอยู่กับที่ทำงานของเธอในช่วงนี้ เขาจึงซื้อส่วนผสมที่มีคุณค่าทางโภชนาการเป็นพิเศษเพื่อทำอาหารอร่อย ๆ ให้เธอ

หลังจากซื้อของเสร็จ ชาร์ลีก็เดินออกจากตลาด และได้พบกับลอเรน

“ชาร์ลี!” ลอเรนตะโกนเรียกชื่อของเขาด้วยความตื่นเต้น และดีใจ

ชาร์ลีรู้สึกประหลาดใจ “เฮ้ ลอเรนบังเอิญอะไรอย่างนี้!”

ลอเรนมองไปที่ชาร์ลี และพึมพำอย่างลังเล “ใช่… เอิ่ม ไม่… ไม่ ฉัน… ฉัน…”

ชาร์ลีเอียงศีรษะสับสน "ค่อย ๆ พูดสิครับ ช่วงนี้คุณยังมีเรื่องมากวนใจอยู่อีกบ้างไหม ?”

ใบหน้าของลอเรนกลายเป็นสีแดงสด ที่จริงเธอรอเขาอยู่นอกบ้านของแคลร์ตั้งแต่เช้า และแอบติดตามชาร์ลีมาตลอดทาง

ลอเรนกระแอมในลำคอ รวบรวมความกล้า และพูดขึ้นว่า “ฉัน… ฉันมาที่นี่ จริง ๆ แล้วเพื่อขอบคุณที่ช่วยฉันเมื่อวานนี้”

ชาร์ลียิ้ม “ด้วยความยินดีครับ ผมช่วยคุณก็เพราะคุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของแคลร์ ก็เท่านั้นแหล่ะครับ”

เขาพบว่ารูปลักษณ์ของเธอดูแปลกประหลาด และเขาก็ได้รับคำตอบ

ลอเรนส่ายหัว และพูดต่ออย่างแน่วแน่ “ชาร์ลี จริง ๆ แล้วฉันรู้ว่าคุณไม่ได้แค่ช่วยฉันเมื่อวานนี้ เมื่อวันก่อนที่ร้านโอรัส บิสโทร คุณก็ได้ช่วยฉันไว้เช่นกัน”

หัวใจของชาร์ลีเต้นผิดจังหวะอย่างประหม่า เธอรู้ได้อย่างไรเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ร้านโอรัส บิสโทร? ตอนนั้นเขาสวมหน้ากาก เธอจึงไม่ควรรู้!

เขาปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “บางทีคุณอาจจะผิดคน? ผมไม่เคยไปที่โอรัส บิสโทร หรือชื่ออะไรก็แล้วแต่มาก่อน คงจะต้องเป็นคนอื่นนะครับ”