บทที่ 271

หลังจากกลับบ้าน ชาร์ลีเฉยเมยกับเรื่องที่เจอกับลอเรนโดยบังเอิญ

อย่างไรก็ตาม หลังจากสงบลง ทันใดนั้นเขาก็จำได้ว่าเขายังไม่ได้ปรุงยาที่เขาสัญญากับแอนโธนี ซิมมอนส์ และตระกูลมัวร์

สำหรับพวกเขาแล้ว ยาอันนี้ถือเป็นยาที่น่าอัศจรรย์ที่สุดที่โลกสามารถให้ได้

แต่ในความเห็นของชาร์ลีเป็นเพียงยาที่พบได้ทั่วไปมากที่สุดชนิดหนึ่งในหนังสือลึกลับเล่มนั้น หากเขาสามารถปรับแต่ง และผลิตยาที่ทรงพลัง และทรงคุณค่ากว่าที่บันทึกไว้ในหนังสือเล่มนี้เขาสงสัยว่ามันจะทำให้คนตายกลับมาได้ หรือไม่ หรือแม้แต่ทำให้ใครบางคนเป็นอมตะก็ได้เช่นกันหรือไม่?

แม้จะมีปาฏิหาริย์ที่เป็นไปได้ แต่ยาที่ทรงพลังเหล่านั้นก็ต้องการส่วนผสมที่แปลกใหม่ และหายากจำนวนมากซึ่งบางอย่างเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ที่สำคัญที่สุดส่วนใหญ่เป็นส่วนผสมที่ต้องใช้เรกิเพื่อปรับแต่งให้เป็นส่วนผสมที่ใช้งานได้ เขาเป็นเพียงผู้เริ่มต้นในการผลิตยา และยังมีหนทางอีกยาวไกล ดังนั้นเขาต้องค่อย ๆ เดินอย่างช้า ๆ และระมัดระวัง

อย่างไรก็ตาม ชาร์ลีเต็มใจที่จะปรุงแต่ง และผลิตยาสำหรับพวกเขา เพราะเขาต้องการสั่งสมประสบการณ์ในด้านนี้ให้มากขึ้น และเพิ่มพูนทักษะของเขาเช่นกัน

เขาไม่มีส่วนผสมของยาอยู่ในมือ แต่เป็นความรับผิดชอบของตระกูลมัวร์ที่ต้องไปหามันเนื่องจากต้องการให้เขาทำงานนี้ ดังนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมา และกดโทรหาจัสมิน

เมื่อเร็ว ๆ นี้ จัสมินก็ได้พยายามคิดว่าจะทำความรู้จักกับชาร์ลีให้ได้มากขึ้นอย่างไร และจะใช้เวลากับเขามากขึ้นได้อย่างไรบ้าง

ปู่ของเธอบอกว่าใครก็ตามที่โชคดีพอที่จะมีชาร์ลีเป็นลูกเขยก็จะทำให้ตระกูลเจริญรุ่งเรือง และประสบความสำเร็จ มันไม่มีอะไรนอกจากการเสียเวลาสำหรับชาร์ลีที่ต้องอยู่กับตระกูลที่ไม่มีนัยสำคัญเช่นตระกูลวิลสัน

วิธีที่ดีที่สุดคือสร้างคู่ที่ทรงพลัง และพิเศษต่อกัน มีเพียงตระกูลที่โดดเด่นที่สุดในสังคมเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้ลูกเขยที่ไม่ธรรมดาเหมือนชาร์ลีได้

คนที่เหมือนลูกรักพระเจ้าอย่างเขา จะอยู่กับคนสามัญชนธรรมดา ๆ ได้อย่างไร?

คำพูดของปู่ของเธอยังคงอยู่ในใจของเธอ ยิ่งเธอคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ความหลงใหลที่มีต่อชาร์ลีของเธอก็ยิ่งรุนแรงขึ้นพร้อมกับความโหยหามากขึ้นเท่านั้น