บทที่ 292

เจสันสนใจแคลร์มาตลอด และเขารู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของชาร์ลี แต่เขาก็ไม่เคยพบชาร์ลีมาก่อน

ในที่สุด เขาก็รู้ว่าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ใครอื่น นอกจากสามีของแคลร์ เจสันมองไปที่ชาร์ลีก่อนจะแสร้งถามไปอย่างสงสัยว่า “ชาร์ลี ผมสงสัยว่าตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่?”

ชาร์ลีตอบไปว่า “ตอนนี้ผมเป็นคนเร่ร่อน”

มีแววตาดูถูกในดวงตาของเจสันทันที ที่ได้ยินคำพูดของชาร์ลี ถ้าบอกตามความจริง เขามีความประทับใจที่ดีต่อแคลร์ ตอนที่เธอยังทำงานให้กับ วิลสัน กรุ๊ป เขาตั้งใจเข้าหาแคลร์เมื่อได้ยินว่าเธอเริ่มธุรกิจของตัวเองแล้ว ดังนั้นเขาจึงจงใจออกคำสั่งให้ปรับปรุงศูนย์การประชุมและศูนย์จัดแสดงสินค้านี้ ก่อนที่จะเชิญแคลร์มาที่นี่ในวันนี้

ในตอนนี้ เจสันรู้สึกเหมือนกับว่าเขาต้องอวดสถานะตัวเองต่อหน้าชาร์ลีสักหน่อย ดังนั้นเขาจึงมองไปที่ชาร์ลีก่อนที่เขาจะยิ้มและพูดว่า “ชาร์ลี ผมไม่คิดว่าคุณจะมาที่นี่ในวันนี้ ทุกคนที่มาร่วมงานแสดงรถยนต์ในวันนี้ล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยจากโอลรัส ฮิลส์ คุณไม่กลัวว่าคุณจะทำให้แคลร์อับอายที่มาปรากฏตัวที่นี่วันนี้เหรอ?”

การแสดงออกบนใบหน้าของแคลร์เปลี่ยนไปทันที ที่เธอได้ยินคำพูดของเจสัน เพราะเธอไม่ได้คาดคิดว่าเจสันจะเยาะเย้ยชาร์ลีแบบนี้ ดังนั้นในเวลานี้ แคลร์จึงรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่แคลร์จะได้พูดอะไรออกไป ดวงตาของชาร์ลีก็เย็นชา ก่อนที่เขาจะตอบอย่างเรียบเฉยไปว่า “คุณคิดว่างานแสดงรถยนต์ครั้งนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ เหรอ? ผมจะไม่อยู่ที่นี่ในวันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะรถของผม”

“รถของคุณ? คุณนี่รู้จักที่ยืนของตัวเองบ้างไหมเนี่ย?” เจสสิก้าถามออกไปในขณะที่เธอจ้องไปที่ชาร์ลีด้วยสีหน้าดูถูก “คุณไม่รู้เหรอว่ารถยนต์หรูทุกคันที่จัดแสดงในตอนนี้ มีมูลค่าอย่างน้อยคันละสองสามล้านดอลลาร์! ฉันไม่คิดว่าคุณจะมีเงินซื้อแม้กระทั้งล้อรถที่นี่ได้ด้วยซ้ำ!”

เจสันหัวเราะ ก่อนจะพูดอย่างหยิ่งผยองและวางท่าออกไปว่า “ชาร์ลี ผมเข้าใจคนอย่างคุณ คุณเป็นเพียงลูกเขยธรรมดาที่อาศัยอยู่กับภรรยาและพ่อแม่ของเธอ คุณหวังว่าแคลร์จะซื้อรถให้คุณเพื่อที่คุณจะได้ยกศีรษะของตัวเองให้สูงขึ้นได้อย่างนั้นเหรอ?”

จากนั้น แคลร์ก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “คุณแกรนท์ ชาร์ลีไม่ต้องการให้ฉันซื้อรถให้เขาหรอกค่ะ อันที่จริงแล้ว ชาร์ลีเป็นคนที่ซื้อรถที่ฉันขับอยู่ตอนนี้ให้ฉันค่ะ”