บทที่ 312

แคลร์พูดอย่างประหม่า “โอ้ ไม่นะ ฉันจะให้คุณทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ…”

ชาร์ลีจับมือเธอ และพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนว่า “ที่รักครับ คุณยังต้องการให้ความช่วยเหลือคุณจริง ๆ ตอบรับในความใจดีของเธอเถอะครับ เพราะมันเป็นรูปแบบหนึ่งของความเคารพนะครับ”

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากรับข้อเสนอของเธอหรอกนะคะ แต่นั่นเป็นการช่วยที่มากจนเกินไป…”

ชาร์ลีรับเช็คจากบ็อบบี้ และใส่ไว้ในมือของแคลร์ “เนื่องจากคุณยังบอกว่าไม่ต้องเสียเงินค่าเช่า ฉะนั้นคุณก็เก็บเงินไว้ก่อนสิ เอ็มแกรนด์ กรุ๊ป เป็นบริษัทขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าบริษัทหลายแสนล้านดอลลาร์พวกเขาไม่มาคิดเล็กคิดน้อยเรื่องค่าเช่าของคุณหรอกครับ นอกจากนี้คุณจะมีโครงการ และความร่วมมือกับพวกเขาอีกในอนาคต อย่าทำให้ทุกอย่างดูเป็นทางการ และยุ่งยากมากเกินไปเลยนะครับ”

แคลร์รู้สึกดีใจขึ้นเล็กน้อยเมื่อเธอฟัง และไตร่ตรองคำพูดของชาร์ลี

เขาพูดถูก เอ็มแกรนด์ กรุ๊ป เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโอลรัส ฮิลล์ และแค่บริษัทเดียวก็เทียบได้กับตระกูลมัวร์ทั้งตระกูล ถ้าเธอทำเรื่องให้ซับซ้อน วุ่นวายกับดอริส ยัง ด้วยเรื่องเช็คมูลค่าเพียงหนึ่งแสนแปดสิบแกรนด์ มันอาจทำให้ดอริสรู้สึกว่าเธอช่างแข็งกระด้าง และดื้อรั้นก็เป็นได้

เธอจึงรับเช็คอย่างสง่างาม และพูดว่า “ขอบคุณมากค่ะ คุณยัง!”

ดอริสยิ้มอย่างอ่อนโยน “เราเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกัน ฉะนั้นเราควรช่วยเหลือซึ่งกันและกันค่ะ”

แคลร์พยักหน้าและส่งเช็คคืนให้ชาร์ลี “พอดีฉันไม่มีกระเป๋าค่ะ รบกวนช่วยเก็บไว้ให้ฉันหน่อยนะคะ”

"ได้สิครับ!" ชาร์ลีล้วงเช็คลงในกระเป๋าเสื้อ และพูดกับแคลร์ว่า “ผมขอแนะนำคุณให้รู้จักกับคุณมัวร์นะครับ ตระกูลมัวร์มีโครงการที่อยากจะรีโนเวท และผมคิดว่าคุณน่าจะสนใจ”