บทที่ 324

ชาร์ลียักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ก่อนที่เขาจะหยิบเช็คออกมาจากกระเป๋า และส่งไปให้เอเลน “รับเช็คไปครับ คุณแม่”

เอเลนหยิบเช็คอย่างตื่นเต้น และเต็มไปด้วยความสุข หลังจากนั้นเธอจึงวิ่งตรงไปที่เคาน์เตอร์ลงทะเบียนทันที

เมื่อชาร์ลีสังเกตเห็นสีหน้าที่ดูตื่นเต้นของเอเลน เขาก็รู้ทันทีว่าเอเลนกำลังวางแผนที่จะเก็บเงินทอนจากค่ารักษา เขาได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเดินกลับไปที่วอร์ด

หลังจากที่ชาร์ลีมาถึงวอร์ด แคลร์ก็ถามด้วยความอยากรู้ว่า “ได้เจอกันแม่ฉันไหมคะเมื่อกี้?”

ชาร์ลีพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เจอแล้วครับ แม่ของคุณอยากให้ผมให้เช็คกับเธอ เพื่อที่เธอจะได้จัดการจ่ายค่ารักษาในโรงพยาบาลแทน”

"โอเคค่ะ" แคลร์ทำได้เพียงพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

เธอรู้มาตลอดว่าแม่ของเธอเป็นคนประเภทวัตถุนิยมมาก ยิ่งไปกว่านั้นเธอมักจะโลภมากหากเกี่ยวกับเรื่องเงิน! แคลร์รู้ดีว่าเอเลนคงมีความคิดที่ไม่ดีมากมายในหัวของเธอ และเอเลนคงไม่ปล่อยไว้แน่ ๆ เพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเธอจะได้เงินทอนเป็นจำนวนหนึ่งแสนหกหมื่นดอลลาร์จากเช็คใบนั้น

อย่างไรก็ตาม แคลร์ไม่สามารถพูดอะไรได้ ท้ายที่สุดแล้วเธอเข้าใจนิสัยของแม่เธอเป็นอย่างดี เพราะถ้าหากแคลร์ไม่ยอมให้เธอทำตามที่เธอพอใจล่ะก็ แม่ของเธอก็จะร้องไห้ฟูมฟาย และทำราวกับว่าชีวิตของเธอตกอยู้ในความทุกข์อย่างมากต่อหน้าแคลร์

***

ในขณะเดียวกันนี้ เอเลนรีบไปที่เคาน์เตอร์ลงทะเบียนก่อนวางเช็คที่หน้าแคชเชียร์ และพูดว่า "ฉันต้องการจ่ายค่ารักษาของคุณจาค็อบ วิลสัน"

แคชเชียร์พยักหน้า และเปิดไฟล์ของจาค็อบเพื่อให้เธอได้ดูประวัติการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลของเขา หลังจากนั้นเธอกล่าวขึ้นว่า “วันนี้คุณสามารถจ่ายเงินมัดจำสองหมื่นดอลลาร์ได้เลยค่ะ ทางเราจะเรียกเก็บเงินจากคุณอีกครั้งหากมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมใด ๆ และเราจะคืนเงินให้คุณหากมีการชำระเงินส่วนเกินเมื่อสิ้นสุดการรักษาตัวในโรงพยาบาลนะคะ”

"โอเคค่ะ" เอเลนพยายามอย่างมากที่จะซ่อนความตื่นเต้นของเธอ ขณะที่เธอส่งเช็คไปที่แคชเชียร์ และพูดขึ้นว่า "คุณสามารถใช้เช็คนี้เพื่อชำระค่ามัดจำ และคุณสามารถโอนยอดเงินคงเหลือไปยังบัญชีส่วนตัวของฉันได้เลยค่ะ"

เอเลนหยิบบัตรธนาคารของเธอออกมา และส่งให้แคชเชียร์ขณะที่เธอพูดว่า “ไม่ต้องรีบหรอกนะคะ เพียงแค่ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณจะจัดการโอนส่วนที่เหลือไปยังบัญชีนี้”

แคชเชียร์พยักหน้าก่อนที่เธอจะหยิบเช็ค ทันใดนั้นแคชเชียร์ก็ดูตกตะลึงเมื่อเธอมองไปที่เช็ค

เอเลนประหลาดใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ และเธอคิดว่าแคชเชียร์นั้นทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก เธอจึงถามแคชเชียร์ด้วยความรำคาญว่า “นี่คุณเป็นอะไรไป! รีบดำเนินการชำระเงินซะทีสิ และโอนยอดที่เหลือมาให้ฉัน! ฉันไม่ได้ว่างนะ เพราะฉันก็มีอย่างอื่นที่ต้องทำหลังจากนี้!”

แคชเชียร์เรียกสติของเธอกลับคืนมาได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเธอเห็นสีหน้าหงุดหงิด และเกรี้ยวกราดบนใบหน้าของเอเลน แคชเชียร์เองก็รู้สึกรำคาญเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ส่งเช็คคืนให้เอเลนก่อนที่เธอจะพูดว่า “ฉันคิดว่าคุณต้องเป็นคนไข้จากแผนกจิตเวชแน่ ๆ ใช่ไหม?! ทำไมคุณต้องมาจ่ายเงินค่ารักษาในโรงพยาบาลด้วยเช็คเงินสดหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ด้วย? วันนี้คุณไม่ได้กินยามาเหรอไง?”