บทที่ 326

หลังจากที่เธอได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แคลร์ก็สงบลงเล็กน้อยก่อนที่จะมอบเช็คเงินสดคืนให้ชาร์ลี “เก็บมันให้ดีนะคะ และอย่าลืมเผาให้พ่อคุณคืนนี้ด้วย อย่าไปปนกับเช็คเงินสดอื่น ๆ ในอนาคตอีกล่ะ! ไม่อย่างนั้นอาจจะมีอะไรแย่ ๆ เกิดขึ้นก็ได้นะคะ”

ชาร์ลีพยักหน้าอย่างรีบร้อนก่อนที่เขาจะพูดว่า “ไม่ต้องกังวลไปนะครับที่รัก ผมรู้แล้วว่าผมควรระวังให้มากขึ้นในอนาคต”

หลังจากนั้นชาร์ลีก็รีบหยิบเช็คจำนวนหนึ่งแสนแปดหมื่นดอลลาร์ก่อนที่จะส่งให้เอเลน และพูดว่า "แม่ครับนี่คือเช็คของจริง รับมันไปด้วยครับ!”

ชาร์ลียังคงประจบประแจงเอเลนขณะที่เขาพูดต่อว่า “แม่ครับ! โชคดีที่คุณรู้ทันถึงความผิดพลาดของผม! ไม่อย่างนั้นเราจะสูญเสียเงินเป็นจำนวนมากแน่ ๆ ถ้าผมเกิดไปเผาเช็คผิดใบ!”

เอเลนจ้องมองเขาอย่างโกรธเกรี้ยว ถ้าไม่ใช่เพราะเช็คมูลค่าหนึ่งแสนแปดหมื่นดอลลาร์ เธอก็คงไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม ใครจะกล้าปฎิเสธเงินล่ะ? เธอต้องรับเช็ค และเก็บเงินที่เหลือไว้ตั้งหนึ่งแสนหกหมื่นเหรียญสำหรับตัวเอง!

ชาร์ลีถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นว่าเอเลนเอาเช็คไปจากมือเขาแล้ว เขาประมาทเกินไป และเกือบจะเกิดโป๊ะแตกครั้งใหญ่เพราะความผิดพลาดของเขา โชคดีที่สมองของเขาตอบสนองได้เร็วพอ...

อย่างไรก็แล้วแต่ แม่ยายของเขาดูเหมือนว่าจะฉลาดเกินตัวของเธอเอง หากเธอกลับมาพบว่าเช็คเงินสดมูลค่าหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์นี้เป็นของจริงล่ะก็ เธอคงจะต้องกระโดดออกจากหน้าต่างทันทีเพราะเธอคงทำผิดพลาดครั้งใหญ่!

ในขณะที่ชาร์ลีรู้สึกโล่งใจอยู่นั้น ทันใดนั้น พวกเขาก็ได้ยินเสียงคนแก่และกังวลดังมาจากด้านนอกวอร์ด “จาค็อบ! จาค็อบ! ลูกชายของแม่เป็นไงบ้าง?! แม่อยู่ที่นี่แล้วนะ!”

ชาร์ลีขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น

หลังจากนั้นไม่นาน คุณท่านวิลสันก็เดินเข้าไปในวอร์ดพร้อมกับไม้เท้าในมือ เธอมาที่นี่กับคริสโตเฟอร์ แฮโรลด์ และเวนดี้

คุณท่านวิลสันมีสีหน้ากังวล และดูเป็นทุกข์อย่างมาก ดวงตาของเธอแดงก่ำ และเธอดูราวกับว่าเธอเพิ่งร้องไห้มา

ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในวอร์ด น้ำตาเธอก็ไหลออกมาขณะที่ธอรีบไปหาจาค็อบซึ่งนอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล เธอเอาแต่สะอื้นขณะพูดว่า “จาค็อบ! จาค็อบ แม่ได้ยินว่าลูกรถชน แม่กลัวมากจนเกือบหัวใจวายตาย ลูกรู้สึกยังไงบ้างตอนนี้? อาการดีขึ้นแล้วไหม?"

แม้ว่าแคลร์จะยังคงรู้สึกรังเกียจคนกลุ่มนี้อยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่ได้ต้องการที่จะไล่พวกเขาออกไป เพราะว่าพวกเขาต่างก็มาเยี่ยมพ่อของเธอ ดังนั้นเธอจึงก้าวไปข้างหน้าก่อนที่เธอจะพูดว่า “คุณย่าคะ คุณพ่อของหนูรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ชาร์ลีก็ได้เชิญหมอที่เก่งกาจมารักษาอาการบาดเจ็บของพ่ออีกด้วยค่ะ”