บทที่ 339

คุณท่านวิลสันดีใจมากเมื่อเคนเน็ธ บอกว่าเขาจะเต็มใจช่วยเหลือตระกูลวิลสัน

อย่างไรก็ตาม เวนดี้ดูไม่มีความสุขเอาซะเลย

โฟกัสของเธอไม่ได้อยู่ที่วิลสัน กรุ๊ป แต่อย่างใด

ความจริงแล้วเธอไม่ได้สนใจเกี่ยวกับวิลสัน กรุ๊ป เลยด้วยซ้ำ

สิ่งที่เธอต้องการคือการแต่งงานกับผู้ชายที่ร่ำรวยเพื่อที่ทุกคนจะต้องอิจฉาเธอและให้ความสำคัญกับเธอ!

ยิ่งไปกว่านั้น วิลสัน กรุ๊ป เป็นเพียงหนึ่งในธุรกิจที่ตระกูลวิลสันเป็นเจ้าของ มันจะเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ?

สิ่งที่ทำให้เธอเสียใจที่สุดคือความจริงที่ว่าเจอรัลด์ไม่แยแสเธออีกแล้ว และเธอก็รู้สึกไม่แน่ใจเกี่ยวกับอนาคตของเธอด้วย

เวนดี้ไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับวิลสัน กรุ๊ป ทั้งนั้น!

เมื่อเธอเห็นว่าเวนดี้ไม่แยแส คุณท่านวิลสันก็รีบสะกิดเธอก่อนที่เธอจะพูดว่า “เวนดี้ ทำไมหลานถึงรู้สึกงุนงง? เร็วเข้า ขอบคุณประธานวิลสันสิ!”

เวนดี้ผงะและเงยหน้าขึ้นมองก่อนที่เธอจะถามว่า “ทำไมหนูต้องขอบคุณเขา?”

คุณท่านวิลสันเริ่มโกรธเมื่อเธอได้ยินแบบนี้ “แน่นอน หลานควรขอบคุณประธานวิลสันเพราะเขาเต็มใจที่จะช่วยเหลือวิลสัน กรุ๊ป! นี่หลานโง่เหรอ?!”

เมื่อได้ยินคำตอบนี้เวนดี้ก็โพล่งออกมาทันที “หนูสนใจแค่เจอรัลด์เท่านั้น! หนูไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับวิลสัน กรุ๊ป!”

"นังโง่!" คุณท่านวิลสันโกรธมากจนยกมือขึ้นแล้วตบหน้าเวนดี้

คุณท่านวิลสันเริ่มตะโกน “ฉันกังวลมากเกี่ยวกับอนาคตของตระกูลวิลสัน และวิลสัน กรุ๊ป แต่สิ่งเดียวที่แกกังวลตอนนี้คือเจอรัลด์จากตระกูลไวท์งั้นเหรอ?! แกทำให้ฉันหงุดหงิดแทบตาย! ทำไมแกไม่มาช่วยแบ่งเบาภาระของฉันบ้าง? แกมันไร้ประโยชน์จริง ๆ !”

เวนดี้ตกตะลึงเพราะย่าของเธอตบเธอโดยไม่มีเหตุผลเลย หลังจากนั้นไม่นานเวนดี้ก็ร้องเสียงดัง “ย่าบ้าไปแล้ว! ทำไมย่าถึงตบหนู! วิลสัน กรุ๊ป เกี่ยวข้องอะไรกับหนูบ้าง? หนูไม่ได้ทำงานให้กับ วิลสัน กรุ๊ป! แล้วทำไมย่าถึงมาตบหนูด้วย? ถ้าย่าอยากมาตบหนูมากขนาดนั้น ทำไมคุณย่าไม่ไปตบอีนังแคลร์แทนล่ะ?”