บทที่ 369

ทั้งจัสติน และเจสันไม่รู้ว่าแอนโธนีมียาวิเศษเหลือเพียงครึ่งเม็ด แต่เคนเน็ธรู้

เขารู้เพราะเขาเกือบจะได้มันจากแอนโธนีเมื่อตอนบ่าย

เขาไม่กล้าที่จะไปมีเรื่องกับแอนโธนีด้วยตัวเอง แต่ถ้าเขาส่งต่อหน้าที่ให้กับคู่พ่อลูกที่โง่เขลาแล้วนั้น เขาก็สามารถนั่งเอนหลัง และเพลิดเพลินไปกับผลงานของพวกเขาได้ด้วยกลเม็ดง่าย ๆ เพียงไม่กี่อย่าง

ตัวอย่างเช่นตอนแรกเขาสามารถสร้างยาปลอมขึ้นมาสองสามเม็ด โดยอิงจากของจริงที่เขาเห็นในวันนี้ จากนั้นหลังจากที่พวกเขาลักพาตัวแอนโธนีแล้ว เขาก็ไปค้นหายาของจริงจากแอนโธนีและสลับกับยาปลอม จนถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่เขาสามารถรักษาความผิดปกติของเขาได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถกล่าวโทษการตายของแอนโธนีว่าเกิดจากน้ำมือของสองพ่อลูกได้เช่นกัน!

ในทางกลับกันจัสตินไม่ได้คิดเยอะขนาดนั้น

เพราะในความคิดของเขา ศัตรูของศัตรูคือมิตรของเขา เนื่องจากพวกเขามีศัตรูคนเดียวกัน พวกเขาจึงสามารถเป็นเพื่อนร่วมทีมได้ นอกจากนี้พวกเขาสามารถแบ่งความเสี่ยงเท่า ๆ กัน แล้วทำไมจะไม่ร่วมมือกันล่ะ?

สำหรับยาอายุวัฒนะวิเศษนี้ เขาไม่รู้ว่าแอนโธนีมีมากแค่ไหน แต่สำหรับเขาแล้วแอนโธนีต้องตาย เพราะเขาและลูกชายโกรธเขามากในตอนนี้

ดังนั้นเขาจึงแลกเบอร์กับเคนเน็ธ และตกลงที่จะหาเวลาคุยโทรศัพท์ในวันรุ่งขึ้น จากนั้นเขา และเจสันก็ออกจากคลินิกพร้อมกับลากถังน้ำมันเบนซินกลับไป

เคนเน็ธค่อนข้างพอใจกับแผนของเขา เขาขับรถกลับไปที่วิลล่าของตระกูลวิลสันอย่างรวดเร็วโดยวางแผนที่จะเอาแป้งสีดำมาทำเลียนแบบเม็ดยาของจริงที่เขาเห็น

ในขณะเดียวกันในรถอีกคัน เจสันก็ถามจัสตินพ่อของเขาว่า “พ่อครับ แล้วแผนการในวันพรุ่งนี้เป็นยังไงดี? มันยังเป็นไปตามที่เราวางแผนกันไว้ไหม? เราจะล่อชาร์ลีออกมา และฆ่าเขา จากนั้นเราจะไปพบกับผู้ชายคนนั้นเพื่อฆ่าแอนโธนี ซิมมอนส์ด้วยกัน”

จัสตินพยักหน้า "ใช่! เราฆ่าชาร์ลีก่อน จากนั้นเราก็จะได้รับยาวิเศษจากแอนโธนี และรักษาขาของลูกให้หาย!”

"เจ๋งโคตร!" เจสันร้องเสียงหลงอย่างตื่นเต้น “ถ้าเราได้ยาวิเศษ ผมก็ไม่ต้องเป็นคนพิการอีกต่อไป!”

จัสตินยิ้ม “ลูกชายไม่ต้องกังวล พ่อจะไม่ปล่อยให้แกเป็นคนอ่อนแอแบบนี้ตลอดไปหรอกนะ พ่อจะยอมแลกขาของพ่อเพื่อแก!”

จากนั้นเขากล่าวเสริมว่า “กลับบ้านไปพักผ่อนกันเถอะ พรุ่งนี้โทรหาเอเลน และดำเนินการตามที่เราวางแผนไว้!”