บทที่ 37

ชาร์ลีรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าแฮโรลด์จองห้องสวีทที่ เฮเวน สปริงส์ ด้วย

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ อัลเบิร์ตไม่ได้บอกว่าเขาเป็นเจ้าของ เฮเวน สปริงส์ ด้วยเหรอ? เขาเตรียมห้องสวีทสำหรับเขาไว้ที่ร้านอาหารด้วยไม่ใช่เหรอ?

ในขณะเดียวกันเจอรัลด์ก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ “ว้าว แฮโรลด์ นี่นายจัดการจองห้องโกลเด้น สวีท ที่เฮเวน สปริงส์ ได้จริงหรือ? ไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้นะเนี่ย!”

แฮโรลด์หัวเราะอย่างมีชัย “พูดตามตรงนะ ว่านอกจาก ไดมอนท์ สวีทที่อยู่ไกลเกินเอื้อมแล้ว ห้องสวีทอื่น ๆ ก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย”

แม้จะมีคำพูดโอ้อวดของเขา แต่ก็ไม่มีอะไรนอกจากการคุยโวของแฮโรลด์

ความจริงก็คือ การที่จะทำการจองห้องโกลเด้น สวีท แม้แต่คุณท่านวิลสันเองก็ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากหลาย ๆ คนให้จองห้องนี้

ลอเรนเคยได้ยินเกี่ยวกับเฮเวน สปริงส์ แม้กระทั่งใน อีสต์ คลิฟฟ์ เธอรีบพูดว่า “เราเป็นเพื่อนกันคุณไม่จำเป็นต้องเตรียมการที่ฟุ่มเฟือยขนาดนี้ให้กับฉันเลย”

แฮโรลด์พูดอย่างไม่พอใจ “โอ้ไม่ คุณเป็นแขกคนสำคัญของผม ผมจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนเพื่อนธรรมดาได้อย่างไรกันครับ?”

จากนั้นเขาก็หันไปหาชาร์ลี และถามว่า "นี่ฉันสงสัยจังเลยว่า นายจองร้านอาหารร้านไหน?"

ชาร์ลีพูดอย่างเรียบๆว่า “บังเอิญฉันก็จองไว้ที่ เฮเวน สปริงส์ด้วย”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” แฮโรลด์หัวเราะออกมาดัง ๆ “ชาร์ลี นายไม่กังวลเรื่องการสำลักน้ำลายเพราะการโอ้อวดของนายอย่างนั้นเหรอ? ฉันสงสัยว่านายสามารถจองห้องชุดต่ำสุดที่ เฮเวน สปริงส์ ได้ด้วยสถานะของคนอย่างนาย! ได้โปรดหยุดเรื่องไร้สาระของนายซะทีเถอะ!”

ชาร์ลียิ้มอย่างเฉยเมย “ถึงฉันจะขี้โม้ แต่มันเกี่ยวอะไรกับนาย? ฉันไม่ได้เชิญนายมาทานอาหารค่ำด้วย แล้วทำไมนายต้องกังวลเกี่ยวกับฉันมากขนาดนี้?”

แฮโรลด์พูดอย่างดูถูกเหยียดหยาม “หึ! ฉันไม่คิดว่านายจะเดินผ่านประตูได้ด้วยซ้ำ!”

ลอเรนที่เห็นฉากทั้งหมด ทนไม่ได้ที่เห็นชาร์ลีตกเป็นเหยื่อ