บทที่ 414

หลังจากกลับบ้าน และทำอาหารเย็นเสร็จแล้ว จาค็อบที่ออกไปข้างนอกมาทั้งวันก็กลับมาบ้านก่อน แล้วตามมาด้วยแคลร์ที่ยุ่งกับงานทั้งวัน

เมื่ออาหารทั้งหมดถูกเสิร์ฟบนโต๊ะแล้ว เอเลนก็รีบกลับมาอย่างมีความสุข และพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “เฮ้ ทุกคน ฉันได้เงินมากกว่าเจ็ดพันดอลล่าร์จากการเล่นไพ่ชนะ

วันนี้!”

จาค็อบอ้าปากค้าง “ว้าวที่รักเยี่ยมมาก! เจ็ดพันต่อวันนั่นคือสองแสนหนึ่งหมื่นต่อเดือน!”

แคลร์ขมวดคิ้วไม่พอใจ “แม่คะ หนูจะไม่ว่าถ้าแม่เล่นไพ่เป็นครั้งคราวในเวลาว่าง และหากมีการชนะเล็กน้อยก็เข้าใจได้เช่นกัน แต่เจ็ดพันต่อวัน? ไม่มากไปหน่อยเหรอคะ? ระวังอย่าให้ติดการพนันเถอะค่ะ มันเสี่ยงมาก!”

เอเลนโบกมืออย่างเหยียดหยาม และตะคอก “เฮ้ นี่แม่รู้ว่าแม่กำลังทำอะไรอยู่ ลูกไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้ให้แม่ฟังหรอกนะ เพื่อนร่วมวงของแม่เป็นกลุ่มมือใหม่ พวกเขาเล่นแย่กว่าแม่มาก แม่สามารถชนะได้แม้หลับตา! ลูกไม่รู้จักฉายาของแม่ในแวดวงนี้เหรอ? ราชินีแห่งไพ่ นั่นคือแม่เองล่ะ!”

แคลร์ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และนวดหน้าผากโดยไม่สนใจเธอ

ระหว่างมื้ออาหารค่ำ การแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นบนโทรศัพท์ของแคลร์ เธอมองไปที่มันและถามชาร์ลีว่า “พรุ่งนี้วันหยุดสุดสัปดาห์ คุณมีแผนอะไรไหมคะ?”

“แผนเหรอ? ก็ตามปกตินะครับ - ไปจ่ายตลาด ทำอาหาร ซักผ้า และทำความสะอาดบ้าน”

“พอดีลอเรนส่งข้อความมาถึงฉัน โดยบอกว่าเธอจองห้องสวีทไว้ที่โรงแรมน้ำพุร้อน และเธอขอให้เราไปกับเธอ ฉันจะตอบตกลงถ้าคุณไม่มีแผนอะไรเป็นพิเศษ”

"อะไรนะครับ? น้ำพุร้อนเหรอ? และคุณต้องการให้ผมไปด้วยเหรอครับ”

แคลร์พยักหน้า “เธอจองห้องสวีทสองห้องเพื่อเชิญเรา เราจะอยู่ห้องเรา และเธอก็มีห้องของตัวเธอเอง เธอบอกว่าเธอไม่มีโอกาสชวนเราไปพักผ่อนบ้างเลยหลังจากอยู่ที่นี่มานาน”

เอเลนลุกขึ้นอย่างตกใจ และโพล่งขึ้นว่า “แคลร์! มันเป็นทริปสำหรับผู้หญิงเท่านั้นนะ ทำไมลูกถึงอยากให้ชาร์ลีไปด้วยล่ะ? ไม่ เขาไปไม่ได้! เขาต้องอยู่บ้าน และทำงานบ้าน!”

“แม่คะ ลอเรนเชิญเขาด้วยตัวเธอเอง! แน่นอนว่าชาร์ลีต้องไป และเราต้องไปด้วยกัน!”