บทที่ 416

ก่อนออกไป ชาร์ลียังรู้สึกลังเลและไม่เต็มใจเล็กน้อย

เขาไม่รู้ว่าจะจัดการกับหญิงสาวที่ช่างคลั่งใคล้ และช่างกล้าอย่างลอเรนอย่างไร เขาไม่ต้องการทำร้ายความรู้สึกของเธอ และที่สำคัญเขาไม่ต้องการทรยศต่อแคลร์

ตอนนี้เขาตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เขากังวลว่าลอเรนจะสารภาพกับเขาอีกครั้งในระหว่างการพักผ่อนที่น้ำพุร้อน และเธอก็อาจจะทำตัวให้เปิดเผยมากยิ่งขึ้นด้วย

ในทางกลับกัน เนื่องจากเขาสัญญากับภรรยาของเขาไปแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะยกเลิกคำสัญญาของเขา เขาจึงทำได้เพียงเดินหน้าตามแผนที่วางไว้

เมื่อพวกเขาลงไปชั้นล่างก็เห็นลอเรนโผล่หัวออกมาจากรถเบนซ์ และพูดว่า “ชาร์ลี ใส่กระเป๋าสัมภาระท้ายรถได้เลยค่ะ แล้วไปนั่งด้านหลังนะ ให้แคลร์นั่งด้านหน้าและเม้าท์มอยกับฉันระหว่างทาง!”

"โอเคครับ!" ชาร์ลีพยักหน้า และเขาใส่สัมภาระท้ายรถแล้วเบียดเข้าไปที่เบาะหลัง

เมื่อเขานั่งลงแล้ว ลอเรนก็แอบหันมา และขยิบตาให้เขาอย่างเขินอาย

ชาร์ลีแกล้งทำเป็นไม่เห็น เขายืดตัว และพูดว่า “โอ้ ผมเหนื่อยมาก เมื่อคืนผมนอนไม่ค่อยหลับงั้นผมของีบหลับก่อนนะครับ”

จากนั้นเขาก็หลับตา และแกล้งหลับ

ลอเรนผิดหวังเล็กน้อยกับท่าทีของเขา แต่ก็เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น แต่เธอไม่สามารถพูดอะไรได้เลยเพราะแคลร์ก็อยู่ตรงนี้เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น มันเป็นไปตามที่เธอคาดการณ์ไว้แล้วกับท่าทีที่เย็นชาและไม่แยแสจากชาร์ลี แต่มันก็ไม่สำคัญอะไรนัก เพราะเธอชอบเขา เธอจึงยกตัวขึ้น และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ยืดเยื้อนี้กับเขา เธอไม่รู้สึกผิดเช่นกัน เพราะเธอรู้ว่าแคลร์และชาร์ลีไม่ได้ทำให้ชีวิตแต่งงานของพวกเขาสมบูรณ์

ลอเรนสตาร์ทรถ และขับไปที่ชานเมือง หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงเชิงเขาที่ตั้งตระหง่าน และไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็มาถึงทางเข้าชองป์ เอลิส รีสอร์ท