บทที่ 421

คุณฮิกส์ผู้จัดการของชองป์ เอลิส รีสอร์ท ต่างก็รู้สึกตะลึงอย่างยิ่งกับภาพที่เห็น

เขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แม้แต่คนของเขาก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน ไม่มีใครกล้าขยับเลยแม้แต่นิ้วเดียว

มาร์คัสคร่ำครวญเสียงดัง “ลุงโรดส์ ได้โปรดหยุด! นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

อัลเบิร์ตกระทืบหน้ามาร์คัสพร้อมกับคำราม “มาร์คัส ลอยด์ คุณคงรู้สึกว่าตัวเองดีมากนัก เพราะฉันปฏิบัติกับนายเหมือนหลานชายของฉันเองใช่ไหม? ฮะ! ใครให้สิทธิ์ที่จะอวดดีข้างนอก?!”

มาร์คัสร้องไห้อย่างตกใจ “ลุงโรดส์ ทำไมคุณถึงโกรธมากล่ะครับ? บอกผมมาหน่อย แล้วผมจะแก้ไขเอง!”

อัลเบิร์ตเตะเขาพร้อมกับสาปแช่ง “ปรมาจารย์เวดเป็นผู้ช่วยชีวิตของฉัน เป็นฮีโร่ของฉัน แต่นาย ไอ้เด็กเวร นายไปดูถูกเขา! ไปตายซะเถอะ!"

มาร์คัสเพิ่งจะตระหนักว่าเขายุ่งกับคนที่เขาไม่ควรยุ่ง เขาคร่ำครวญ และวิงวอนว่า “ผมขอโทษลุงโรดส์ ผมขอโทษจริง ๆ ! ผมขอโทษปรมาจารย์เวด ได้โปรด โปรดยกโทษให้ผมด้วย! มันเป็นความผิดของผมทั้งหมด! ได้โปรดล่ะ! ผมยินดีที่จะชดใช้ครับ!”

อัลเบิร์ตมองมาเซราติของเขาอย่างดูถูกเหยียดหยาม และหัวเราะเยาะ “โอ้ นี่นายกำลังขับรถคันใหม่สินะ ฉันเข้าใจแล้ว นายมันอวดดี และภาคภูมิใจเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม? พวกนาย ไปทุบรถนั่นซะ! ฉันอยากได้เห็นมันถูกทุบเป็นชิ้น ๆ ! โอ้ การขับรถมาเซราติทำให้นานหยิ่งยโสมาสินะ?!”

“รับทราบครับเจ้านาย!” ชายชุดดำด้านหลังอัลเบิร์ตส่งเสียงโห่ร้อง พวกเขาจับไม้กอล์ฟ และเหวี่ยงไปที่มาเซราติ

หญิงสาวหน้าพลาสติกที่อยู่ในรถมาเซราติ กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว และรีบออกจากรถ

อัลเบิร์ตดูก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นดูไม่ปกติ เขาสั่งคนของเขาว่า “เฮ้ พาสาวพลาสติกคนนั้นมาที่นี่แล้วบังคับให้เธอคุกเข่าลงซะ!”

จากนั้นคนของเขาก็จับผู้หญิงคนนั้นแล้วผลักเธอลงไปบนพื้น

เธอตะโกนด้วยความตกใจ “นี่พวกนาย คิดว่ากำลังทำอะไรอยู่? ฉันเตือนนายไว้ก่อนนะ ว่าฉันมีแฟนคลับหลายล้านคนบน Facebook! ฉันจะแฉพวกคุณทุกคน!”

“นังเวรนี่!” อัลเบิร์ตตบเธอไปทั่วใบหน้า ทำให้จมูกเทียมของเธอบู้บี้ซะ” เขาชี้ไปที่เธอ และสาปแช่ง “เป็นแค่คนดังทางอินเทอร์เน็ตธรรมดา ๆ กำลังพยายามคุกคามฉันงั้นเหรอ ฮะ! เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”