บทที่ 454

ชาร์ลีปัดแขนและตบเขา ทำให้เคียนเซและล้มลงกับพื้น

เคียนมีการเลี้ยงดูที่รักใคร่มากเกินไป และเขาไม่เคยถูกยั่วยวนมาก่อน ยิ่งกว่านั้นคือการตบเขาแบบนี้ เขาลุกขึ้นและตะโกนไปว่า “ไอ้เวรนี่! ฉันจะฆ่าแก!”

“ฆ่าฉันเหรอ?” ชาร์ลีถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาไปว่า “ตั้งใจฟังนะ ฉันชื่อ ชาร์ลี เวด! ผมเป็นนายน้อยของตระกูลเวดในอิสต์ คริฟฟ์ ซึ่งเป็นประธานของ เอ็มแกรนด์ กรุ๊ป! ตอนนี้ฉันจะให้เวลานายคิดสักครู่แล้วกัน นายคิดว่านายสามารถเจ้ากี้เจ้าการ และอวดดีต่อหน้าฉันแบบนี้ได้ไหม?”

เคียนตะลึง!

ตระกูลเวดในอีสต์ คลิฟฟ์?!

นั่นคือตระกูลอันดับต้น ๆ ของประเทศ!

แม้ว่าตระกูลเว็บบ์จะดีกว่าตระกูลมัวร์เล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่หนึ่งในสิบเช่นตระกูลเวด!

เขาสงสัยว่า ชาร์ลีกำลังพูดโกหกอยู่หรือเปล่า แต่ในความคิดที่สอง ชาร์ลีไม่ได้ดูกังวลหรือกลัวเมื่อเขาเอ่ยชื่อ แถมยังกล้าตบเขาอีก นั่นหมายความว่าเขาต้องมั่นใจเต็มร้อย!

นี่ก็หมายความว่าเขาอาจจะพูดความจริง!

เคียนก็กระวนกระวายทันที

เขาคิดว่าตัวเองสามารถออกอาละวาดได้ทั้งในโอลรัส ฮิลส์ และแม้แต่ภาคใต้ทั้งหมด แต่เขาไม่คาดคิดว่านายน้อยของตระกูลเวดแห่งอิสต์ คริฟฟ์ จะปรากฏตัวใน โอลรัส ฮิลส์ ยิ่งไปกว่านั้น เขายืนอยู่ที่นี่ เผชิญหน้ากับเขา!

ท้ายที่สุด เขาเป็นนักเรียนที่มีความสำเร็จสูง และเป็นอาจารย์หนุ่มจากตระกูลผู้ดีเก่าที่เข้าร่วมชั้นเรียนประเพณีทางวัฒนธรรมของชนชั้นสูง และเขามี IQ, EQ และเขามีวิธีการรับมือกับความขัดแย้งนั้นได้ดี ซึ่งทางแฮร์โรว์และเพื่อนของเขาไม่มีทางเทียบได้เลย

เขาตระหนักได้ทันทีว่า เขาอาจกำลังมีปัญหาใหญ่ ที่อาจลากทั้งตระกูลลงท่อระบายน้ำไปพร้อมกับเขาได้ เขาจึงคุกเข่าลงบนพื้นอย่างรวดเร็วและวิงวอนไปว่า “คุณเวด ผมขอโทษที่จำคุณไม่ได้ ผมขอโทษที่ทำให้คุณขุ่นเคือง ช่วยยกโทษให้ผมด้วย!”

ชาร์ลีรู้สึกประหลาดใจอย่างที่สุดกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน