บทที่ 479

อิจิโร่กลัวมากจนร้องไห้ออกมาดัง ๆ ทันทีที่ได้ยินคำพูดของชาร์ลี

เขาไม่ใช่คนเลว แต่เขาเป็นเพียงคุณชายผู้มั่งคั่งที่ต้องการให้เกียรติตระกูลของเขาเองโดยพิจารณาจากสิ่งที่เขาสามารถทำได้เพื่อพวกเขา

ตอนนี้เขาถูกชาร์ลีจับได้และติดอยู่ในฟาร์มสุนัข ซึ่งอาจกลายเป็นอาหารอันโอชะในปากของสุนัขดุร้ายนับไม่ถ้วนได้ตลอดเวลา อิจิโร่รู้สึกกลัวและรู้สึกเสียใจอย่างมากในเวลานี้

เขาร้องไห้ขณะที่อ้อนวอนชาร์ลี “คุณชายเวด ผมขอร้องคุณ ขอแค่ให้ราคา ขอเท่าไหร่ก็ยอมจ่าย! ไม่งั้นให้ผมโทรไปบอกพ่อให้บอกคนขับหันเครื่องกลับมาที่โอลรัส ฮิลล์ เลยทีไหม? ผมจะคืนยาวิเศษให้กับคุณโดยตรง มันจะโอเคกับคุณหรือเปล่า?”

ชาร์ลีตอบว่า “คุณยังพยายามจะโกหกผมในเวลาแบบนี้อีกเหรอ? คุณคิดว่าผมเป็นคนโง่จริง ๆ เหรอ? ผมรู้ว่าหลายบริษัทมีอุปกรณ์วิเคราะห์ส่วนประกอบที่ล้ำหน้ามาก หลังจากใส่ยาลงในอุปกรณ์แล้ว คุณจะสามารถวิเคราะห์ส่วนประกอบ และส่วนผสมทั้งหมดในผลิตภัณฑ์ยาได้ในเวลาไม่กี่นาที โคบายาชิ ฟาร์มา เป็นบริษัทยารายใหญ่และคุณต้องเป็นเจ้าของเครื่องมือดังกล่าวใช่ไหม?”

อิจิโร่พยักหน้าขณะที่เขาร้องไห้ “ใช่ครับ เราเป็นเจ้าของอุปกรณ์ประเภทนั้น อย่างไรก็ตามผมไม่ได้เอามันมาที่โอลรัส ฮิลล์! ดังนั้น คุณเวด คุณสามารถวางใจได้ว่าตราบใดที่ยาวิเศษไม่ถูกส่งไปยังห้องปฏิบัติการของโคบายาชิ ฟาร์มา เราจะไม่สามารถตรวจสอบรายชื่อส่วนผสมของยานี้ได้”

ชาร์ลีเยาะเย้ยก่อนจะตอบว่า “คุณคิดว่าผมจะเชื่อสิ่งที่คุณพูดจริง ๆ เหรอ? ใครจะรู้ว่าคุณได้ติดตั้งอุปกรณ์ในเครื่องบินของคุณแล้วหรือยัง? บางทีคุณอาจมีรายชื่อส่วนผสมทั้งหมดสำหรับทำยาวิเศษอยู่แล้ว คุณยังสามารถสั่งให้คนของคุณขูดเม็ดยาวิเศษออกได้ด้วยซ้ำ เพราะแค่ผงเพียงเล็กน้อยก็เพียงพอแล้วสำหรับคุณในการศึกษา และวิเคราะห์ส่วนผสม!”

อิจิโร่ยังคงร้องไห้ในขณะที่เขาพูด “คุณเวด ผมขอรับรองด้วยตัวเองว่าผมไม่ได้โกหก…”

ชาร์ลีตบหน้าเขาพร้อมกับสาปแช่งเขา “คุณเป็นทั้งขโมย และโจร แล้วคุณยังมีหน้ามากล้ารับรองด้วยตัวคุณเองต่อหน้าผมอีกเหรอ?”

อิจิโร่หมดคำจะพูด

ชาร์ลีพูดถูก เขาเป็นขโมย และโจรจริง ๆ และเป็นเรื่องน่าขันสำหรับเขาที่พูดถึงการรับรองของเขาในเวลานี้...