บทที่ 490

เมื่อเวลาเจ็ดโมงเช้า ชาร์ลีแกล้งทำเป็นว่าเขาเพิ่งตื่น อาบน้ำเสร็จก็ออกไปซื้อของก่อนกลับบ้าน

แคลร์รีบไปที่ทำงานของเธอหลังจากรับประทานอาหารเช้า หลังจากนั้น เอเลนวางจานลงก่อนที่เธอจะลากสามีของเธอ จาค็อบ ออกไปเยี่ยมบ้านพักที่ธอมป์สัน เฟิร์ส กับเธอ เธอเริ่มที่จะหมดความอดทนแล้วเนื่องจากการปรับปรุงที่วิลล่าใช้เวลานานมากหว่าจะเสร็จ

จาค็อบไม่อยากไปมาก และพยายามเกลี้ยกล่อมเธอ “วิลล่ามีหลายชั้น และรวมกันได้มากกว่าหนึ่งพันตารางเมตร งานปรับปรุง และตกแต่งวิลล่าต้องลำบากมากจริง ๆ อาจต้องใช้เวลามากกว่าครึ่งปีในการปรับปรุงซ่อมแซม มันไร้ประโยชน์แม้ว่าคุณจะกังวล”

เอเลนตอบอย่างไม่พอใจ “ฉันไม่สน! ฉันอาศัยอยู่ในบ้านเก่า ๆ นี้มานานพอแล้ว ถ้าการปรับปรุงไม่แล้วเสร็จในเดือนหน้า ฉันขอนอนในวิลล่าที่ยังไม่เสร็จดีกว่า แทนที่จะอยู่ที่นี่นานกว่าหนึ่งนาที!”

หลังจากนั้น เอเลนก็เร่งเร้าจาค็อบทันที “หยุดพูดไร้สาระ! เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วขับรถพาฉันไปดูวิลล่า เร็วเข้าสิ! ไม่อย่างนั้นฉันจะกำจัดของเก่าที่คุณนำกลับบ้านทั้งหมด!”

จาค็อบไม่ได้ต้องการอะไรมากในชีวิตของเขา และสิ่งเดียวที่เขาสนใจจริง ๆ คือของเก่า แม้ว่าเขาจะถูกหลอกลวงอยู่เสมอ และแม้ว่าเขาจะใช้เงินเป็นจำนวนมากเพื่อซื้อของที่ไร้ประโยชน์มากมาย เขาก็รู้สึกว่าสิ่งที่เขาซื้อในความเป็นจริงทั้งหมดมีค่ามาก แม้ว่าพวกมันจะไม่มีค่าเลยในตอนนี้ แต่เขามั่นใจว่าพวกมันจะมีค่ามากอย่างแน่นอนหลังจากรอสองสามปี ดังนั้นเขาจึงถือว่าสิ่งของทั้งหมดของเขาเป็นสมบัติหายาก

จาค็อบกลับใจ และยอมแพ้ทันทีที่ได้ยินเอเลนขู่ว่าจะโยนสมบัติทั้งหมดทิ้งไป "ตกลง ตกลง ผมจะไปกับคุณที่นั่น ตกลงไหม?”

เอเลนผลักเขาก่อนจะพูดว่า “แล้วคุณยังรออะไรอีก? รีบไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้!”

จาค็อบร้องออกมาในเวลานี้ว่า “ผมยังดื่มน้ำผลไม้ของผมไม่หมดเลย! ให้ผมกินข้าวเสร็จก่อนสิ!”

“กิน กิน และกิน! สิ่งที่คุณรู้คือต้องกิน!” เอเลนพูดด้วยความรำคาญ “คุณกลายเป็นคนไร้ประโยชน์เหมือนชาร์ลี! สิ่งที่คุณทำคือกินและนอน กินและนอน! คุณทำอะไรอย่างอื่นในชีวิตของคุณได้บ้าง?”

ในเวลานี้ จาค็อบตอบด้วยสีหน้ามืดมนว่า “โอเค ไม่เป็นไร งั้นผมจะหยุดกิน”

หลังจากพูดจบ จาค็อบก็ลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อเขากลับมาหลังจากนั้น เอเลนก็กระตุ้นให้เขาออกจากบ้านทันที